Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Pieśń Korachitów. ²WIEKUISTY, umiłowałeś Twoją ziemię, przywróciłeś wygnańców Jakóba. ³Zniosłeś winę Twojego ludu, zatarłeś cały ich grzech. ⁴Powściągnąłeś cały Twój gniew, ochłonąłeś od ognia Twojego uniesienia. ⁵Uspokój nas, Boże naszego ocalenia, i uśmierz Twe na nas oburzenie. ⁶Czyż na wieki będziesz miał do nas urazę? Czy Twój gniew będziesz przenosił z pokolenia na pokolenie? ⁷Czy z powrotem nas nie ożywisz, a Twój lud się ucieszy przy Tobie? ⁸Objaw nam, WIEKUISTY, Twą łaskę i użycz nam Twej pomocy. ⁹Słyszę co mówi Bóg, WIEKUISTY, zapowiada pokój Swojemu ludowi oraz tym, którzy Go miłują, jeśli nie wrócą do niedorzeczności. ¹⁰Przecież dla bogobojnych bliską jest Jego pomoc, aby chwała zapanowała na naszej ziemi. ¹¹Miłosierdzie i prawda się zeszły, sprawiedliwość i zgoda się całują. ¹²Prawda wyrasta z ziemi, a sprawiedliwość patrzy z niebios. ¹³WIEKUISTY także użyczy szczęścia, a ziemia wyda swój plon. ¹⁴Przed Nim będzie szła sprawiedliwość, gdy na drodze postawi swe stopy.

¹¶ Początek Dobrej Nowiny Jezusa Chrystusa, Syna Boga. ²Jak jest napisane w prorokach: Oto Ja posyłam przed twym obliczem Mego anioła, który przygotuje twoją drogę przed tobą. ³Głos wołającego na pustkowiu: Gotujcie drogę Pana, proste czyńcie Jego ścieżki. ⁴Jan zanurzał na pustkowiu i głosił chrzest skruchy ku odpuszczeniu grzechów. ⁵Więc wychodziła do niego cała kraina judzka oraz Jerozolimczycy, i wszyscy co wyznawali swoje grzechy, byli przez niego zanurzani w rzece Jordanie. ⁶Zaś Jan był przyodziany wielbłądzią sierścią oraz skórzanym pasem wokół swoich bioder, a jadał szarańczę i leśny miód. ⁷Głosił też, mówiąc: Za mną idzie mocniejszy niż ja, któremu nie jestem godzien schylić się i rozwiązać rzemyka jego butów. ⁸Ja was chrzciłem w wodzie; ale on będzie was chrzcił w Duchu Świętym.

¹Pocieszajcie, pocieszajcie Mój lud – mówi wasz Bóg. ²Przemawiajcie do serca Jeruszalaim oraz do niej wołajcie, że się skończyła jej służba, że została odpuszczona jej wina; bowiem z ręki WIEKUISTEGO, w dwójnasób odebrała za wszystkie swoje grzechy. ³Głos woła na puszczy: Oczyśćcie drogę WIEKUISTEGO, na stepie prostujcie ścieżkę naszego Boga. ⁴Każda dolina niech się podniesie, a każda góra lub wzgórze zniży; niech krzywizny staną się wyrównane, a łańcuchy gór doliną. ⁵Bo majestat WIEKUISTEGO się objawi, a wszelka cielesna natura S razem to zobaczy, że mówiły usta WIEKUISTEGO. …Pominięto wersety 6–8 ⁹Wejdź na wysoką górę, cyońska zwiastunko; potężnie podnieś twój głos, zwiastunko Jeruszalaim! Podnieś oraz się nie obawiaj, powiedz miastom Judy: Oto wasz prawdziwy Bóg! ¹⁰Oto z mocą nadchodzi Pan, WIEKUISTY, a Jego ramię za niego włada! Oto z Nim jest Jego nagroda, a przed Nim Jego odpłata! ¹¹Jako Pasterz będzie pasł Swoją trzodę, w Swym ramieniu zgromadzi baranki i na Swym łonie je poniesie; karmiące troskliwie poprowadzi.

⁸A to jedno, umiłowani, niech nie uchodzi waszej uwagi, że jeden dzień przed Panem jest jak tysiące lat, a tysiące lat jak jeden dzień. ⁹Nie zwleka Pan z obietnicą, jak niektórzy są przekonani z powodu odkładania, ale jest względem was cierpliwy nie chcąc, aby jacyś zginęli, ale by wszyscy doszli do skruchy. ¹⁰Zaś dzień Pana przyjdzie jak złodziej w nocy. W nim niebiosa przeminą z wielkim hukiem, a ciała niebieskie będą płonąć oraz zostaną roztopione; także ziemia i prace na niej zostaną spalone. ¹¹Takie jest zniszczenie tych wszystkich. Skąd wy powinniście być rodem w świętych zachowaniach i aktach pobożności, ¹²czekając i przynaglając przybycie dnia Boga? W nim niebiosa będąc palone zostaną roztopione, a ciała niebieskie płonąc nikną. ¹³Ale według Jego obietnicy, my oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, w których zamieszkuje sprawiedliwość. ¹⁴Dlatego, umiłowani, oczekując tych rzeczy; postarajcie się, abyście dla Niego zostali znalezieni w pokoju, niesplamieni i nienaganni.