Słowo na wybrany dzień

¹Salomonowi. Boże, daj Twoje sądy królowi, a Twoją sprawiedliwość królewskiemu synowi. ²Aby rozsądzał Twój lud w sprawiedliwości i Twoich biednych w decyzjach. ³Niech góry zwiastują ludowi pokój, a pagórki niech się odezwą sprawiedliwością. ⁴Niechaj sądzi uciśnionych w narodzie, wspomoże dzieci nędzarzy, a także zgniecie grabieżcę. ⁵Aby się Ciebie obawiali póki słońce oraz w obliczu księżyca, z pokolenia na pokolenie. ⁶Niech zstąpi jakby deszcz na skoszoną łąkę, jak ulewa nawadniająca ziemię. ⁷Niechaj za jego dni rozkwitnie sprawiedliwy oraz pełnia pokoju, jak długo zostanie księżyc. ⁸I niech panuje od morza do morza, i od strumienia aż do krańców ziemi. ⁹Niech przed nim klękają mieszkańcy stepu, a jego wrogowie niech liżą proch. ¹⁰Oto złożą mu daninę królowie Tarszyszu, wysp, a królowie Szeby i Seby przyniosą mu haracz. ¹¹I będą się przed nim korzyć wszyscy królowie, wszystkie ludy będą mu służyć. ¹²Ponieważ ocala żebrzącego, co woła, oraz uciśnionego, który nie ma wybawcy. ¹³Miłosierny jest dla żebrzących, ubogich oraz duszę ubogich wybawia. ¹⁴Od gwałtu i grabieży wyzwala ich duszę, bo ich krew jest cenną w jego oczach. ¹⁵Więc będzie żył, i da mu złota Szeby, i nieustannie będą się modlić za niego oraz codziennie go sławić. ¹⁶W kraju będzie obfitość zboża, jego plon zaszumi jak Libanon na wierzchołkach gór, a po miastach ludzie zakwitną jak trawa ziemi. ¹⁷Jego Imię przetrwa na wieki; jego Imię wzrośnie w obliczu słońca; będą się nim chwalić wszystkie ludy i będą je nazywać szczęśliwym. ¹⁸Chwała Bogu, WIEKUISTEMU, Bogu Israela, który jedyny spełnia cuda. ¹⁹Niech będzie na wieki wysławione Imię Jego chwały, i niech się Jego chwałą napełni cała ziemia. Amen i amen. ²⁰Tu skończyły się modlitwy Dawida, syna Isajego.

¹⁸A narodzenie Jezusa Chrystusa było takie: Gdy Maria, jego matka, została zaślubiona Józefowi, jeszcze zanim się zeszli, była znaleziona brzemienną z Ducha Świętego. ¹⁹Ale Józef, jej mąż, będąc sprawiedliwym i nie chcąc jej zniesławić, postanowił skrycie się jej pozbyć. ²⁰A kiedy to rozważał, oto we śnie, ukazał mu się anioł Pana, mówiąc: Józefie, synu Dawida, nie bój się przyjąć Marii, twojej żony; bowiem co w niej zostało poczęte, jest z Ducha Świętego. ²¹A urodzi syna, i Jego Imię nazwiesz Jezus; bowiem on zbawi swój lud od ich grzechów. ²²A to się wszystko stało, aby mogło być wypełnione, co powiedziano od Pana przez proroka, mówiącego: ²³Oto dziewica będzie brzemienna i porodzi syna, a Jego Imię nazwą Emmanuel, co się tłumaczy: Bóg wśród nas. ²⁴Dlatego Józef, kiedy został obudzony ze snu, uczynił tak, jak mu rozkazał anioł Pana i przyjął swoją żonę, ²⁵ale jej nie uznawał, aż urodziła swego syna pierworodnego; i nazwał Jego Imię JEZUS.

⁵Oto nadejdą dni mówi WIEKUISTY, a wyprowadzę Dawidowi sprawiedliwy szczep; będzie panował jako król i mądrze postępował; będzie na ziemi wykonywał sądoraz sprawiedliwość. ⁶Za jego dni Juda będzie zbawiony, a Israel zamieszka bezpiecznie; a oto jego imię, którym Go będą nazywać: WIEKUISTY naszą sprawiedliwością ! ⁷Naprawdę, oto nadejdą dni mówi WIEKUISTY, gdy więcej nie powiedzą: Żyje WIEKUISTY, który wyprowadził synów Israela z ziemi Micraim! ⁸Lecz: Żyje WIEKUISTY, który wyprowadził i sprowadził ród domu Israela z kraju Północy oraz ze wszystkich krain do których ich wygnał, by osiedli na swojej ziemi!