Słowo na wybrany dzień

¹HALLELUJA! Całym sercem sławię BOGA w zborze prawych i w zgromadzeniu. ²Wielkie są dzieła WIEKUISTEGO, odpowiednie do wszystkich swoich przeznaczeń. ³Świetne i okazałe jest Jego dzieło, a Jego sprawiedliwość trwa na wieki. ⁴Litościwy i miłosierny BÓG ustanowił pamiątkę Swoich cudów. ⁵Dał pożywienie Swym czcicielom; wiecznie pamięta o Swym przymierzu. ⁶Wyjawił Swojemu ludowi potęgę Swoich czynów, kiedy dał im dziedzictwo pogan. ⁷Prawda i sprawiedliwość to sprawy Jego rąk; nieodmienne są wszystkie Jego przykazania. ⁸Utwierdzone na zawsze, na wieki, spełnione w prawdzie i prostocie. ⁹Swemu ludowi zesłał wyzwolenie, ustanowił Swoje przymierze na wieki;święte oraz wspaniałe Jego Imię. ¹⁰Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, dobra myśl u wszystkich, którzy je spełniają. A Jego chwała trwa na wieki.

²³Również się stało, że on szedł w szabat przez zboża, a jego uczniowie idąc, zaczęli rwać kłosy. ²⁴Zaś faryzeusze mu mówili: Dlaczego czynią w szabat, czego nie wolno czynić? ²⁵A on im mówi: Nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy miał potrzebę i łaknął; on oraz ci, którzy z nim byli? ²⁶Jak wszedł do Domu Boga za arcykapłana Abiatara i zjadł chleby pokładne, których nie wolno jeść, chyba że kapłanom, oraz dał też tym, co z nim byli. ²⁷Nadto im powiedział: Szabat pojawił się z powodu człowieka, a nie człowiek z powodu szabatu. ²⁸Dlatego Syn Człowieka jest również Panem szabatu.

¹⁰Bowiem Bóg nie jest niesprawiedliwy, by zapomnieć o waszym trudzie oraz bólu miłości, jaki okazaliście dla Jego Imienia, gdy usłużyliście oraz służycie świętym. ¹¹Pragniemy, aby każdy z was wykazywał tę samą gorliwość aż do końca, na skutek całkowitej pewności nadziei; ¹²abyście nie byli ociężali, ale byli naśladowcami tych, co z wiary i wytrwałości odziedziczyli obietnice. ¹³Gdyż Bóg obiecał Abrahamowi, a gdy nie miał na nikogo większego przysiąc, przysiągł na siebie samego, ¹⁴mówiąc: Z pewnością błogosławiąc, będę ci błogosławił i pomnażając, będę cię rozmnażał. ¹⁵I tak, będąc wytrwałym, Abraham doszedł do obietnicy. ¹⁶Bo ludzie przysięgają na większego, a przysięga na umocnienie jest końcem każdego ich sporu. ¹⁷Przez to Bóg związał się przysięgą, postanawiając w większym stopniu ukazać dziedzicom obietnicy niezmienność Jego postanowienia. ¹⁸Abyśmy z dwóch niezmiennych spraw, w których jest niemożliwe by Bóg skłamał, mieli potężną zachętę; gdyż szukając schronienia, uchwyciliśmy się tej nadziei, która jest przedłożona. ¹⁹Tę nadzieję mamy jako kotwicę duszy, niezawodną, ale też mocną, i wchodzącą aż do tego miejsca, które się mieści głębiej od zasłony; ²⁰gdzie wcześniej od nas wszedł najpierw Jezus oraz stał się na wieczność Arcykapłanem według porządku Melchicedeka.