Słowo na wybrany dzień

¹Dawida. Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo, a całe moje wnętrze Jego święte Imię. ²Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo oraz nie zapominaj wszystkich Jego dobrodziejstw. ³On wybacza wszystkie twe winy oraz leczy wszystkie twe dolegliwości. ⁴On wybawia od zguby twoje życie oraz wieńczy cię łaską i miłosierdziem. ⁵On nasyca szlachetnością twą piękność, a twą młodość odnawia na podobieństwo orła. ⁶BÓG wymierza sprawiedliwość i sądy dla wszystkich uciśnionych. ⁷Mojżeszowi objawił Swoje drogi, a synom Israela Swe pragnienia. ⁸Miłosierny i litościwy jest WIEKUISTY, powściągliwy w gniewie i pełen łaski. ⁹Nie na zawsze się gniewa, nie na wieki chowa urazę. ¹⁰Nie według naszych grzechów nam świadczy, nie według naszych nieprawości nam odpłaca. ¹¹Bo jak Niebo jest wyższe od ziemi – tak Jego łaska góruje nad tymi, co Go wielbią. ¹²Jak daleko wschód od zachodu – tak oddalił od nas nasze występki. ¹³Jak się lituje ojciec nad dziećmi – tak WIEKUISTY lituje się nad tymi, co Go wielbią. ¹⁴Gdyż On wie jak nas ukształtował; pamięta, że jesteśmy prochem. ¹⁵Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat. ¹⁶A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce. ¹⁷Ale łaska BOGA od wieku do wieku dla tych, którzy Go wielbią; a jego sprawiedliwość dla synów synów, ¹⁸tych, co strzegą Jego przymierza; uważają na Jego przykazania, by je spełniać. ¹⁹WIEKUISTY utwierdził Swój tron na niebiosach, Jego królestwo włada wszystkim. ²⁰Uwielbiajcie BOGA Jego wysłańcy, mocarze siły, wykonawcy Jego rozkazu, gotowi słuchać głosu Jego Słowa. ²¹Uwielbiajcie WIEKUISTEGO wszystkie Jego zastępy; jego słudzy, którzy czynicie Jego wolę;uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo. ²²Uwielbiajcie WIEKUISTEGO wszystkie Jego twory, na wszystkich miejscach Jego panowania; uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo.

¹Ale byli oraz zbliżali się do niego, by go słuchać, wszyscy poborcy podatków i grzesznicy. ²A faryzeusze oraz uczeni w Piśmie szemrali, mówiąc: Ten przyjmuje grzeszników i razem z nimi je. ³Ale powiedział do nich to podobieństwo, mówiąc: …Pominięto wersety 4–10 ¹¹Także powiedział: Pewien człowiek miał dwóch synów; ¹²zaś młodszy z nich powiedział ojcu: Ojcze, daj mi przypadającą część mienia. Więc rozdzielił im środki do życia. ¹³A po niewielu dniach, młodszy syn zabrał wszystko, odjechał do dalekiej krainy oraz żyjąc rozrzutnie, rozproszył tam swoje mienie. ¹⁴A kiedy wszystko wydał, w tej krainie powstał wielki głód, zaś on zaczął cierpieć niedostatek. ¹⁵Więc wyruszył i przystał do jednego obywatela tej krainy; a on go posłał do swojej posiadłości, aby pasł świnie. ¹⁶Pragnął też napełnić swój brzuch owocami drzewa świętojańskiego, które jadły świnie, ale nikt mu tego nie dawał. ¹⁷Zaś kiedy przyszedł do siebie, powiedział: Ilu najemników mojego ojca ma w obfitości chleby, a ja tu ginę z głodu. ¹⁸Wstanę, wyruszę do mego ojca i mu powiem: Ojcze, zawiniłem względem Nieba i wobec ciebie. ¹⁹Już nie jestem godny, aby zostać nazwany twoim synem; uczyń mnie jak jednego z twoich najemników. ²⁰Więc wstał i poszedł do swojego ojca. A gdy on był jeszcze daleko oddalony, ujrzał go jego ojciec, ulitował się, podbiegł, padł na jego szyję oraz go ucałował. ²¹Zaś syn mu powiedział: Ojcze, zawiniłem względem Nieba i wobec ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem. ²²A ojciec powiedział do swoich sług: Wynieście najprzedniejszą szatę i go ubierzcie; dajcie sygnet na jego rękę oraz sandały na nogi. ²³Przyprowadźcie też tłuste cielę, zabijcie, i jedząc bądźmy weseli; ²⁴bowiem ten mój syn był umarły a ożył, był zaginiony a się znalazł. Zatem zaczęli się weselić. ²⁵Zaś jego starszy syn był na polu. A gdy przychodząc, zbliżył się do domu, usłyszał muzykę oraz tańce. ²⁶Więc przywołał jednego ze sług i pytał, co by to mogło się dziać. ²⁷Zaś on mu powiedział: Twój brat jest obecny, a twój ojciec zabił tłuste cielę, bo go zdrowo myślącym odzyskał. ²⁸Zatem się rozgniewał i nie chciał wejść, choć jego ojciec wyszedł oraz go wzywał. ²⁹A on odpowiadając, rzekł ojcu: Oto tak wiele lat ci służę i nigdy nie zlekceważyłem twojego przykazania, a nie dałeś mi nigdy kozła, abym się weselił z moimi przyjaciółmi. ³⁰Ale kiedy przyszedł ten twój syn, który przeżarł z prostytutkami twoje środki do życia, zabiłeś mu tłuste cielę. ³¹A on mu powiedział: Synu, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko moje jest twoje. ³²Ale należało się uweselić i uradować, bo ten twój brat był umarły a ożył, był zaginiony a został znaleziony.

¹⁴Chciej pasterzyć Twojemu ludowi Twoją laską, trzodzie Twojego dziedzictwa, samotnie zamieszkałej pośród lasów Karmelu. Niech pasą się w Baszanie i w Gileadzie; tak, jak za starodawnych dni. ¹⁵Wtedy pozwolę mu zobaczyć cuda, jak za dni wyjścia z Micraim. …Pominięto wersety 16–17 ¹⁸Któż jak Ty, Bóg, który przebacza winę i odpuszcza występek szczątkowi Swojego dziedzictwa? Nie utwierdza na zawsze Swego gniewu, ponieważ On pragnie łaski. ¹⁹nowu zmiłuje się nad nami i zniesie nasze winy. Tak, wszystkie ich grzechy rzucisz w otchłań morza. ²⁰Twą niezawodność okażesz Jakóbowi, a miłość Abrahamowi, jak zaprzysiągłeś naszym przodkom od starodawnych dni.