Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, ²gdy go odwiedził Natan, prorok, po przyjściu do Batszeby. ³Zmiłuj się nade mną, Boże, według Twojej łaski; według wielkiego Twojego miłosierdzia zmaż moje występki. ⁴Obmyj mnie zupełnie z mojej winy, oczyść mnie z mojego grzechu. ⁵Bo ja znam moje występki, a mój grzech zawsze jest obecny przede mną. ⁶Tobie samemu zgrzeszyłem i czyniłem zło w Twoich oczach; bo jesteś sprawiedliwy w Twym wyroku oraz czysty w Twoim osądzie. ⁷Zostałem stworzony w występku i w grzechu poczęła mnie moja matka. ⁸Oto żądasz prawdy we wnętrzu, a w skrytości mądrość mi wskazujesz. ⁹Rozgrzesz mnie hizopem, a będę czysty; obmyj mnie, a będę bielszy od śniegu. ¹⁰Daj mi usłyszeć radość i wesele; niechaj się rozradują kości, które pokruszyłeś. ¹¹Odwróć Twoje oblicze od mych grzechów oraz zmaż wszystkie moje winy. ¹²Serce czyste stwórz wewnątrz mnie, Boże, i odnów we mnie stałego ducha. ¹³Nie odrzucaj mnie od Twojego oblicza i Twego Ducha Świętego mi nie odbieraj. ¹⁴Przywróć mi radość Twojego zbawienia i pokrzep mnie duchem gorliwym. ¹⁵Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili. ¹⁶Od krwawej winy mnie ocal, Boże, Boże mojego zbawienia, by mój język wysławiał Twoją sprawiedliwość. ¹⁷Panie, otwórz moje wargi i niech me usta wygłoszą Twoją chwałę. ¹⁸Bowiem nie pragniesz ofiar, bym je składał, ani całopalenia nie żądasz. ¹⁹Ofiarami dla Pana jest duch skruszony; sercem skruszonym i złamanym, Boże, nie wzgardzisz. ²⁰Obdarz w Swej łasce Cyon, odbuduj mury Jeruszalaim. ²¹Wtedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, całopalenie i dary; wtedy wniosą cielce na Twój ołtarz.

⁹Ale powiedział też do niektórych, przekonanych w sobie, że są sprawiedliwi więc mieli za nic pozostałych to podobieństwo: ¹⁰Dwaj ludzie weszli się pomodlić do Świątyni, jeden faryzeusz, a drugi celnik. ¹¹Faryzeusz, gdy stanął, tak się od siebie modlił: Dziękuję ci, Boże, że nie jestem jak inni z ludzi drapieżni, niesprawiedliwi, cudzołożni; albo i jak ten celnik. ¹²Poszczę dwa razy na tydzień i daję dziesięcinę ze wszystkiego co zyskam. ¹³Zaś celnik, stojąc z daleka, nie chciał nawet podnieść oczu ku niebu, ale bił się w swoją pierś, mówiąc: Boże, bądź miłosiernym mnie grzesznemu. ¹⁴Powiadam wam, że ten odszedł usprawiedliwiony do swego domu w przeciwieństwie do tamtego; bo każdy, kto się wywyższa zostanie uniżony, zaś kto się uniża zostanie wywyższony.

¹Chodźcie, wróćmy do WIEKUISTEGO; bo On rozszarpał i On nas też uleczy; On zranił i On opatrzy. ²Po dwóch dniach nas wskrzesi, a dnia trzeciego nas podniesie, abyśmy żyli przed Jego obliczem. ³Poznajmy, dążmy usilnie by poznać WIEKUISTEGO! Jak zorza poranna – tak pewnym jest jego przyjście, a przyjdzie do nas jakby deszcz, jak późny deszcz, co zrasza ziemię. ⁴Co ci mam uczynić, Efraimie? Co tobie uczynić, Judo? Wasza miłość jest jak poranny obłok; jak rosa, co wcześnie przemija. ⁵Dlatego uderzyłem przez proroków, powaliłem ich wyrokami Mych ust; bowiem jak światło, tak musi wzejść Mój sąd. ⁶Prośby o litość chcę, a nie rzeźnych ofiar; i poznania Boga, bardziej niż całopaleń!