Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida, ²gdy go odwiedził Natan, prorok, po przyjściu do Batszeby. ³Zmiłuj się nade mną, Boże, według Twojej łaski; według wielkiego Twojego miłosierdzia zmaż moje występki. ⁴Obmyj mnie zupełnie z mojej winy, oczyść mnie z mojego grzechu. ⁵Bo ja znam moje występki, a mój grzech zawsze jest obecny przede mną. ⁶Tobie samemu zgrzeszyłem i czyniłem zło w Twoich oczach; bo jesteś sprawiedliwy w Twym wyroku oraz czysty w Twoim osądzie. ⁷Zostałem stworzony w występku i w grzechu poczęła mnie moja matka. ⁸Oto żądasz prawdy we wnętrzu, a w skrytości mądrość mi wskazujesz. ⁹Rozgrzesz mnie hizopem, a będę czysty; obmyj mnie, a będę bielszy od śniegu. ¹⁰Daj mi usłyszeć radość i wesele; niechaj się rozradują kości, które pokruszyłeś. ¹¹Odwróć Twoje oblicze od mych grzechów oraz zmaż wszystkie moje winy. ¹²Serce czyste stwórz wewnątrz mnie, Boże, i odnów we mnie stałego ducha. ¹³Nie odrzucaj mnie od Twojego oblicza i Twego Ducha Świętego mi nie odbieraj. ¹⁴Przywróć mi radość Twojego zbawienia i pokrzep mnie duchem gorliwym. ¹⁵Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili. ¹⁶Od krwawej winy mnie ocal, Boże, Boże mojego zbawienia, by mój język wysławiał Twoją sprawiedliwość. ¹⁷Panie, otwórz moje wargi i niech me usta wygłoszą Twoją chwałę. ¹⁸Bowiem nie pragniesz ofiar, bym je składał, ani całopalenia nie żądasz. ¹⁹Ofiarami dla Pana jest duch skruszony; sercem skruszonym i złamanym, Boże, nie wzgardzisz. ²⁰Obdarz w Swej łasce Cyon, odbuduj mury Jeruszalaim. ²¹Wtedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, całopalenie i dary; wtedy wniosą cielce na Twój ołtarz.

²⁰A pośród tych, co wchodzili, by złożyć hołd w święto, byli też pewni Grecy. ²¹Ci przyszli do Filipa, który był z Betsaidy w Galilei, oraz prosili go, mówiąc: Panie, chcemy zobaczyć Jezusa. ²²Filip podchodzi i mówi to Andrzejowi. Przychodzi Andrzej i Filip oraz mówią to Jezusowi. ²³Zaś Jezus im odpowiada, mówiąc: Nadeszła godzina, by Syn Człowieka został wyniesiony. ²⁴Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli ziarno pszenicy wpadnie do ziemi i nie umrze, samo jedynie pozostaje; ale jeżeli umrze niesie liczny owoc. ²⁵Kto kocha swoje życie traci je; a kto nienawidzi swojego życia na tym świecie zachowuje je ku życiu wiecznemu. ²⁶Jeśli ktoś zechce mi służyć, niech idzie za mną, a gdzie ja jestem, tam też będzie mój sługa; jeżeli ktoś zechce mi służyć, Ojciec go uszanuje. ²⁷Teraz została wstrząśnięta moja dusza, i co mogę powiedzieć? Ojcze, zachowaj mnie przy życiu z dala od tej godziny? Wszakże po to przyszedłem; na tę godzinę. ²⁸Ojcze, wynieś Twoje Imię. A z niebios dotarł głos: Wyniosłem i jeszcze wyniosę. ²⁹Zatem stojący tłum, kiedy to usłyszał, mówił: Był grzmot; inni mówili: Anioł do niego przemówił. ³⁰A Jezus odpowiedział, mówiąc: Nie ze względu na mnie dotarł ten głos, ale ze względu na was. ³¹Teraz dzieje się sąd tego świata, teraz władca tego świata będzie wyrzucony na zewnątrz. ³²Zaś ja, kiedy zostanę wyniesiony z dala od ziemi, wszystkich do siebie przyciągnę. ³³A mówił to dając znak, jaką śmiercią miał umrzeć.

³¹Nie takie, jak to Przymierze, które zawarłem z ich ojcami, kiedy ich wziąłem za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Micraim. To Moje Przymierze zerwali, chociaż nie przestałem być ich panem mówi WIEKUISTY. ³²Lecz oto Przymierze, które po owych dniach zawrę z domem Israela mówi WIEKUISTY: Złożę Moje Prawow ich wnętrzu oraz wypiszę je w ich sercu, abym był ich Bogiem, a oni byli Mi ludem. ³³I nie będą nadal nauczali każdy bliźniego i każdy swojego brata w słowach: „Poznajcie WIEKUISTEGO!”, gdyż wszyscy będą Mnie znali, od najmniejszego, do największego mówi WIEKUISTY. Ponieważ wybaczę ich winę, a ich grzechów więcej nie wspomnę. ³⁴Tak mówi WIEKUISTY, który dał słońce na światło we dnie oraz prawa księżyca i gwiazd na światło w nocy; który ucisza morze, choć szumią jego fale; Jego Imię WIEKUISTY Zastępów.

⁷To on, w dniach jego cielesnej natury, wśród wielkiego wołania i łez, przyniósł prośby oraz błagania przed Tego, co może go zachować od śmierci, i został wysłuchany z powodu pobożności. ⁸Więc nawet będąc Synem miał zwyczaj posłuszeństwa we wszystkich sprawach, z powodu których wycierpiał. ⁹A kiedy został doskonałym, stał się przyczyną wiecznego zbawienia dla wszystkich, którzy mu są posłuszni;