Słowo na wybrany dzień

¹Psalm Dawida. Mym pasterzem jest WIEKUISTY, niczego mi nie brakuje. ²Daje mi się wylegiwać na zielonych błoniach, do spokojnych wód mnie prowadzi, ³duszę moją orzeźwia. Dla Swojego Imienia prowadzi mnie po ścieżkach sprawiedliwości. ⁴Choćbym szedł po dolinie cieni śmierci, nie będę się bał złego, bo Ty jesteś ze mną; Twoja laska i Twa podpora – one mnie pocieszą. ⁵Wobec moich wrogów zastawiasz przede mną stół; moją głowę namaszczasz olejem; mój kielich się przelewa. ⁶Tak, szczęście i łaska podążają za mną po wszystkie dni mojego życia, i zamieszkam w domu WIEKUISTEGO na długie czasy.

¹Zaś Jezus poszedł na górę Oliwek. ²A świtem znów przybył do Świątyni, usiadł oraz ich uczył; a przybył do niego cały lud. ³Ale uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzają niewiastę przyłapaną na cudzołóstwie, po czym postawili ją w środku ⁴oraz mu mówią: Nauczycielu, ta niewiasta została przyłapana jako jawna cudzołożnica; ⁵zaś Mojżesz, w Prawie, nakazał nam takie kamienować; a ty co mówisz? ⁶Ale mówili to, wystawiając go na próbę, aby go mieli za co oskarżyć. Zaś Jezus schylił się ku dołowi i zapisywał palcem na ziemi. ⁷A gdy go powstrzymywali pytając, podniósł się oraz do nich powiedział: Bezgrzeszny z was, niech pierwszy rzuci na nią kamień. ⁸I znowu schylił się ku dołowi oraz pisał po ziemi. ⁹Więc kiedy to usłyszeli i rozsądzili na skutek sumienia wychodzili jeden za drugim, począwszy od starszyzny, aż do najlichszych, i Jezus został sam oraz ta niewiasta, co stała w środku. ¹⁰Więc Jezus się podniósł, a nikogo nie widząc, tylko ową kobietę, powiedział jej: Niewiasto, gdzie są twoi oskarżyciele? Nikt cię nie potępił? ¹¹Zaś ona powiedziała: Nikt, Panie. A Jezus jej powiedział: Ja także cię nie potępiam; idź i już więcej nie grzesz.

Złożone siglum lekcjonarzowe — dokładny układ wersetów jest dostępny w źródle dnia.