Słowo na wybrany dzień

¹Dziękujcie BOGU, bo jest dobry, bowiem Jego łaska na wieki. ²Niech głosi Israel, że Jego łaska na wieki. ³Niech głosi dom Aarona, że Jego łaska na wieki. ⁴Niech głoszą ci, co się boją WIEKUISTEGO, że Jego łaska na wieki. ⁵W ucisku wzywałem WIEKUISTEGO – na wolność mnie wyprowadził. ⁶WIEKUISTY ze mną, nie ulęknę się; cóż mi uczyni człowiek? ⁷WIEKUISTY ze mną, do mej pomocy, a ja będę patrzeć na moich nieprzyjaciół. ⁸Lepiej ufać WIEKUISTEMU, niż na człowieku polegać. ⁹Lepiej ufać BOGU, niż polegać na możnych. ¹⁰Wszystkie ludy mnie otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO. ¹¹Obległy mnie oraz otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO. ¹²Obległy mnie jak pszczoły, zapłonęły jak płomień cierni; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO. ¹³Nacierałeś, nacierałeś na mnie, aby mnie powalić; lecz BÓG mi dopomógł. ¹⁴WIEKUISTY moją sławą i pieśnią; On był moim zbawieniem. ¹⁵W namiotach sprawiedliwych ludzi głos radości oraz zwycięstwa; prawica BOGA okazała potęgę. ¹⁶Prawica WIEKUISTEGO wywyższona; prawica BOGA okazała potęgę. ¹⁷Nie umrę, będę żył i głosił czyny PANA. ¹⁸Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci. ¹⁹Otwórzcie mi bramę sprawiedliwości, wejdę w nią i podziękuję PANU. ²⁰Oto brama WIEKUISTEGO, w nią wejdą sprawiedliwi. ²¹Dziękuję Ci, że mnie wysłuchałeś i stałeś się moim zbawieniem. ²²Kamień porzucony przez budowniczych – stał się kamieniem węgielnym. ²³Od WIEKUISTEGO to wyszło i jest tak cudowne w naszych oczach. ²⁴BÓG sprawił ten to dzień; cieszmy się nim i radujmy. ²⁵Proszę BOŻE dopomóż; proszę BOŻE poszczęść. ²⁶Błogosławiony ten, kto przychodzi w Imię WIEKUISTEGO; błogosławimy wam z domu BOGA. ²⁷Wszechmocny WIEKUISTY nam zajaśniał; mirtami przywiążcie ofiarę do rogów ołtarza. ²⁸Tyś moim Bogiem i składam Ci dzięki; moim prawdziwym Bogiem i Cię wynoszę. ²⁹Dziękujcie WIEKUISTEMU bo jest dobry, bowiem Jego łaska trwa na wieki.

¹Zaś pierwszego dnia tygodnia, wcześnie, gdy była jeszcze ciemność, do grobowca przychodzi Maria Magdalena i widzi usunięty od grobu kamień. ²Więc biegnie i przychodzi do Szymona Piotra oraz do tego drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i im mówi: Zabrali Pana z grobowca i nie wiemy, gdzie go położyli. ³Zatem wyszedł Piotr oraz ten drugi uczeń, i szli do grobu. ⁴A obaj biegli razem; nawet ten drugi uczeń wcześniej wyprzedził Piotra i pierwszy przybył do grobu. ⁵Zaś kiedy rzucił okiem, widzi leżące płótna; jednak tam nie wszedł. ⁶Przyszedł też Szymon Piotr, który mu towarzyszył, wszedł do grobowca oraz widzi leżące płótna, ⁷i chustkę, która była na jego głowie, nie leżącą z płótnami, ale zwiniętą osobno w innym miejscu. ⁸I wtedy wszedł też ten drugi uczeń, co pierwszy przybył do grobu, ujrzał oraz uwierzył. ⁹Bowiem jeszcze nie znali Pisma, że jest mu konieczne powstać z martwych.

³⁴Zaś Piotr otworzył usta i powiedział: Według prawdy rozumiem, że Bóg nie jest stronniczy, …Pominięto wersety 35–36 ³⁷Wy znacie opowiadanie, które się pojawiło począwszy od Galilei, wzdłuż całej Judei, po chrzcie, który oznajmił Jan; ³⁸że Jezusa z Nazaretu Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą. On przyszedł by wyświadczać przysługę oraz uzdrawiać wszystkich ciemiężonych przez tego oszczerczego, bo Bóg był z nim. ³⁹A my jesteśmy świadkami wszystkiego, co uczynił w judzkiej krainie oraz w Jerozolimie. Świadkami Jezusa, którego zabili, gdy zawiesili na drewnie. ⁴⁰Tego Bóg wskrzesił trzeciego dnia i wyznaczył, żeby stał się on jawny. ⁴¹Nie całemu ludowi, ale świadkom, co są wybrani przez Boga; nam, którzy po jego wskrzeszeniu z martwych razem z nim zjedliśmy i wypiliśmy. ⁴²Nam nakazał ogłosić to ludowi i zaświadczyć, że on jest ustalonym przez Boga sędzią żyjących i umarłych. ⁴³Jemu poświadczają wszyscy prorocy, że przez jego Imię, każdy wierzący względem niego otrzyma odpuszczenie grzechów.

¹Jeśli zatem, zostaliście ożywieni z Chrystusem, szukajcie tych, co są w górze, gdzie jest Chrystus, siedząc po prawicy Boga. ²O tych w górze rozmyślajcie nie o tych na ziemi. ³Bo umarliście, a wasze życie jest ukryte w Bogu razem z Chrystusem. ⁴A gdy Chrystus to wasze życie zostanie ukazany, wtedy i wy zostaniecie ukazani razem z nim w chwale.