Słowo na wybrany dzień

¹Dziękujcie BOGU, bo jest dobry, bowiem Jego łaska na wieki. ²Niech głosi Israel, że Jego łaska na wieki. ³Niech głosi dom Aarona, że Jego łaska na wieki. ⁴Niech głoszą ci, co się boją WIEKUISTEGO, że Jego łaska na wieki. ⁵W ucisku wzywałem WIEKUISTEGO – na wolność mnie wyprowadził. ⁶WIEKUISTY ze mną, nie ulęknę się; cóż mi uczyni człowiek? ⁷WIEKUISTY ze mną, do mej pomocy, a ja będę patrzeć na moich nieprzyjaciół. ⁸Lepiej ufać WIEKUISTEMU, niż na człowieku polegać. ⁹Lepiej ufać BOGU, niż polegać na możnych. ¹⁰Wszystkie ludy mnie otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO. ¹¹Obległy mnie oraz otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO. ¹²Obległy mnie jak pszczoły, zapłonęły jak płomień cierni; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO. ¹³Nacierałeś, nacierałeś na mnie, aby mnie powalić; lecz BÓG mi dopomógł. ¹⁴WIEKUISTY moją sławą i pieśnią; On był moim zbawieniem. ¹⁵W namiotach sprawiedliwych ludzi głos radości oraz zwycięstwa; prawica BOGA okazała potęgę. ¹⁶Prawica WIEKUISTEGO wywyższona; prawica BOGA okazała potęgę. ¹⁷Nie umrę, będę żył i głosił czyny PANA. ¹⁸Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci. ¹⁹Otwórzcie mi bramę sprawiedliwości, wejdę w nią i podziękuję PANU. ²⁰Oto brama WIEKUISTEGO, w nią wejdą sprawiedliwi. ²¹Dziękuję Ci, że mnie wysłuchałeś i stałeś się moim zbawieniem. ²²Kamień porzucony przez budowniczych – stał się kamieniem węgielnym. ²³Od WIEKUISTEGO to wyszło i jest tak cudowne w naszych oczach. ²⁴BÓG sprawił ten to dzień; cieszmy się nim i radujmy. ²⁵Proszę BOŻE dopomóż; proszę BOŻE poszczęść. ²⁶Błogosławiony ten, kto przychodzi w Imię WIEKUISTEGO; błogosławimy wam z domu BOGA. ²⁷Wszechmocny WIEKUISTY nam zajaśniał; mirtami przywiążcie ofiarę do rogów ołtarza. ²⁸Tyś moim Bogiem i składam Ci dzięki; moim prawdziwym Bogiem i Cię wynoszę. ²⁹Dziękujcie WIEKUISTEMU bo jest dobry, bowiem Jego łaska trwa na wieki.

¹Potem Jezus znowu pokazał się uczniom koło morza Tyberiady; a ukazał się tak. ²Byli razem: Szymon Piotr i Tomasz, zwany Didymos, Natanel z Kany Galilei, ci Zacheusza oraz dwaj inni z jego uczniów. ³Mówi im Szymon Piotr: Idę łowić ryby. Mówią mu: My także z tobą wyruszymy. Wyszli i zaraz weszli do łodzi, lecz w tą noc nic nie złapali. ⁴Zaś gdy pojawił się ranek, Jezus stanął na brzegu; jednak uczniowie nie wiedzieli, że tam jest Jezus. ⁵A Jezus im mówi: Dzieci, czy ktoś ma posiłek? Odpowiedzieli mu: Nie. ⁶Zaś on im powiedział: Umieśćcie sieć na prawej stronie łodzi, a znajdziecie. Zatem umieścili, i już nie mieli sił jej wyciągnąć, z powodu mnóstwa ryb. ⁷Następnie ten uczeń, którego Jezus miłował, mówi Piotrowi: Pan jest. Więc Szymon Piotr gdy usłyszał, że jest Pan, przepasał się narzutą (bo był nagi) i rzucił się w morze. ⁸Nadto łodzią przybyli inni uczniowie, ciągnąc sieć ryb, bo byli niedaleko od lądu, tylko jakieś z dwieście łokci. ⁹Więc gdy wyszli na ląd, widzą leżące ognisko, położoną rybę i chleb. ¹⁰Mówi im Jezus: Przynieście z ryb, które teraz złapaliście. ¹¹Zatem Szymon Piotr wszedł i wyciągnął na ziemię sieć, pełną stu pięćdziesięciu trzech wielkich ryb; a mimo, że było ich tak wiele, sieć się nie rozdarła. ¹²Mówi im Jezus: Chodźcie, zjedzcie. A żaden z uczniów nie odważył się go zapytać: Kto ty jesteś? Wiedząc, że to jest Pan. ¹³Następnie Jezus przychodzi, bierze chleb i im daje, oraz tak samo rybę. ¹⁴To już trzeci raz Jezus ukazał się swoim uczniom, kiedy podniósł się z martwych.

¹A gdy oni mówili do ludu kapłani, rządca Świątyni i saduceusze im zagrozili, ²bo byli rozdrażnieni z tego powodu, że nauczają ludzi, i w Jezusie zwiastują wskrzeszenie z martwych. ³Narzucili też na nich ręce oraz wprowadzili ich sobie do więzienia, do jutra, bo był już wieczór. ⁴Ale wielu, gdy wysłuchało słowa – uwierzyło, i urodziła się liczba około pięciu tysięcy mężów. ⁵Zaś nazajutrz zdarzyło się, że w Jerozolimie zostali zebrani ich przełożeni, starsi oraz uczeni w Piśmie. ⁶Także arcykapłan Annasz i Kaifasz, Jan, Aleksander, i jacy jeszcze byli z rodu arcykapłańskiego. ⁷A kiedy postawili ich w środku, pytali się: W jakiej mocy, lub w jakim imieniu wy to uczyniliście? ⁸Wtedy Piotr został napełnionym przez Ducha Świętego oraz do nich powiedział: Przełożeni ludu i starsi Israela! ⁹Skoro my, dzisiaj, jesteśmy osądzani dzięki dobremu uczynkowi względem chorego człowieka, przez który został on wyratowany, ¹⁰niech wam wszystkim będzie wiadome oraz całemu ludowi Israela, że został on uleczony w Imieniu Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, którego wy ukrzyżowaliście i którego Bóg wskrzesił z martwych. W tym Imieniu ten człowiek stanął przed wami zdrowy. ¹¹Ten jest owym kamieniem, co przez was, budujących, został wzięty za nic, a który stał się dla kamienia węgielnego. ¹²Nie istnieje też w nikim innym zbawienie; bo nie istnieje inne Imię pod niebem, które zostało wyznaczone wśród ludzi, w którym jest nam konieczne zostać zbawionymi.