1Dziękujcie BOGU, bo jest dobry, bowiem Jego łaska na wieki.2Niech głosi Israel, że Jego łaska na wieki.3Niech głosi dom Aarona, że Jego łaska na wieki.4Niech głoszą ci, co się boją WIEKUISTEGO, że Jego łaska na wieki.5W ucisku wzywałem WIEKUISTEGO – na wolność mnie wyprowadził.6WIEKUISTY ze mną, nie ulęknę się; cóż mi uczyni człowiek?7WIEKUISTY ze mną, do mej pomocy, a ja będę patrzeć na moich nieprzyjaciół.8Lepiej ufać WIEKUISTEMU, niż na człowieku polegać.9Lepiej ufać BOGU, niż polegać na możnych.10Wszystkie ludy mnie otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.11Obległy mnie oraz otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.12Obległy mnie jak pszczoły, zapłonęły jak płomień cierni; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.13Nacierałeś, nacierałeś na mnie, aby mnie powalić; lecz BÓG mi dopomógł.14WIEKUISTY moją sławą i pieśnią; On był moim zbawieniem.15W namiotach sprawiedliwych ludzi głos radości oraz zwycięstwa; prawica BOGA okazała potęgę.16Prawica WIEKUISTEGO wywyższona; prawica BOGA okazała potęgę.17Nie umrę, będę żył i głosił czyny PANA.18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.19Otwórzcie mi bramę sprawiedliwości, wejdę w nią i podziękuję PANU.20Oto brama WIEKUISTEGO, w nią wejdą sprawiedliwi.21Dziękuję Ci, że mnie wysłuchałeś i stałeś się moim zbawieniem.22Kamień porzucony przez budowniczych – stał się kamieniem węgielnym.23Od WIEKUISTEGO to wyszło i jest tak cudowne w naszych oczach.24BÓG sprawił ten to dzień; cieszmy się nim i radujmy.25Proszę BOŻE dopomóż; proszę BOŻE poszczęść.26Błogosławiony ten, kto przychodzi w Imię WIEKUISTEGO; błogosławimy wam z domu BOGA.27Wszechmocny WIEKUISTY nam zajaśniał; mirtami przywiążcie ofiarę do rogów ołtarza.28Tyś moim Bogiem i składam Ci dzięki; moim prawdziwym Bogiem i Cię wynoszę.29Dziękujcie WIEKUISTEMU bo jest dobry, bowiem Jego łaska trwa na wieki.
19A gdy był wieczór, tego pierwszego dnia tygodnia, zostały zamknięte drzwi gdzie byli zgromadzeni uczniowie z powodu strachu przed Żydami, lecz Jezus przyszedł, stanął na środku oraz im mówi: Pokój wam.20To powiedział i pokazał im ręce oraz swój bok; więc uczniowie się uradowali, gdy zobaczyli Pana.21A Jezus znowu im powiedział: Pokój wam; jak mnie posłał Ojciec, tak ja was posyłam.22I kiedy to powiedział tchnął oraz im mówi: Weźcie Ducha Świętego.23Których grzechy odpuścicie, zostają im odpuszczone, a których trzymacie, zostają zatrzymane.24Zaś Tomasz, jeden z dwunastu, zwany Didymos, nie był z nimi gdy przyszedł Jezus.25A inni uczniowie mu mówili: Widzieliśmy Pana. Ale im powiedział: Jeśli nie ujrzę na jego rękach znaku gwoździ, nie włożę mego palca do odcisku gwoździ oraz nie włożę mojej ręki do jego boku nie uwierzę.26Zaś po ośmiu dniach jego uczniowie znowu byli wewnątrz, a wśród nich Tomasz. I gdy drzwi zostały zamknięte, przychodzi Jezus, stanął na środku i powiedział: Pokój wam.27Potem mówi Tomaszowi: Skieruj tutaj twój palec, zobacz moje ręce; skieruj twoją rękę i włóż do mojego boku, i nie bądź niewierny lecz wierzący.28Odpowiedział Tomasz i mu rzekł: Pan mój i Bóg mój.29Mówi mu Jezus: Uwierzyłeś, bo mnie ujrzałeś? Bogaci, którzy nie zobaczyli a uwierzyli.30Potem Jezus sprawił wiele innych znaków wobec swych uczniów, które nie są opisane w tej księdze.31Zaś to zostało opisane, abyście uwierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, oraz abyście wierząc, mieli życie w Jego Imieniu.
32Zaś serce i dusza owego mnóstwa wierzących było jedno, także ani jeden nie mówił o czymś z dobytku, że jest odrębne, ale wszystko było im wspólne.33A apostołowie wielką mocą dawali świadectwo wskrzeszenia Pana Jezusa i nad nimi wszystkimi była wielka łaska.34Bo nie było między nimi kogoś, kto jest w potrzebie; gdyż którzykolwiek byli posiadaczami terenów lub domów sprzedawali je, przynosili wartość sprzedawanych majątków,35oraz kładli przed nogi apostołów. I rozdawano każdemu tak, jak ktoś miał potrzebę.
1Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Chrystusem z Boga się narodził. I każdy kto miłuje Tego, co zrodził miłuje także tego, który z Niego jest zrodzony.2W tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boga, kiedy miłujemy Boga oraz strzeżemy Jego przykazania.3Gdyż to jest miłość Boga, aby strzec Jego przykazań; a Jego przykazania nie są ciężkie.4Bo wszystko, co jest zrodzone z Boga zwycięża świat; a to jest tym zwycięstwem, które pokonało świat nasza wiara.5Kto jest tym, co zwycięża świat, jeśli nie wierzący, że Jezus jest Synem Boga?6On jest tym, który przyszedł z powodu wody i krwi Jezus Chrystus; nie tylko pośród wody, ale pośród wody i we krwi. A Duch jest Tym, co świadczy, ponieważ Duch jest prawdą.