Słowo na wybrany dzień

¹Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany. ²Będę wielbił WIEKUISTEGO każdego czasu; Jego chwała zawsze na moich ustach. ³Moja dusza chlubi się w WIEKUISTYM, niech to usłyszą uciśnieni i się pocieszą. ⁴Wraz ze mną wynoście BOGA i razem wywyższajmy Jego Imię. ⁵Szukałem WIEKUISTEGO, więc mnie wysłuchał; wybawił mnie ze wszystkich moich lęków. ⁶Spojrzeli ku Niemu i byli rozpromienieni, a ich oblicza nie pobladły. ⁷Ten oto żebrzący wołał, a BÓG go usłyszał i wyzwolił ze wszystkich utrapień. ⁸Anioł BOGA rozłożył się dokoła Jego wiernych oraz ich wyrwał. ⁹Posmakujcie oraz zobaczcie jak dobrym jest BÓG; szczęśliwy mąż, co się do Niego chroni. ¹⁰Czcijcie BOGA Jego święci, gdyż bogobojny nie ma biedy. ¹¹Lwięta łakną i cierpią głód, a tym, co szukają BOGA nie zabraknie wszelkiego dobra. ¹²Pójdźcie dzieci oraz mnie posłuchajcie, a nauczę was bojaźni WIEKUISTEGO. ¹³Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro? ¹⁴Strzeż swojego języka od zła oraz twych ust od zdradliwej mowy. ¹⁵Stroń od złego, a czyń dobrze; pragnij zgody oraz się o nią ubiegaj. ¹⁶Oto oko WIEKUISTEGO zwrócone na sprawiedliwych, a Jego ucho ku ich błaganiom. ¹⁷Ale gniew BOGA na złoczyńców, aby zgładzić ich pamięć z ziemi. ¹⁸Sprawiedliwi wołają, a BÓG słucha, i wyzwala ich ze wszystkich cierpień. ¹⁹BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu. ²⁰Liczne są dolegliwości sprawiedliwego, ale WIEKUISTY go ze wszystkich wybawia. ²¹Strzeże wszystkie jego członki, ani jeden z nich nie jest kaleki. ²²Zło uśmierca niegodziwego; a wrogowie sprawiedliwego będą potępieni. ²³BÓG odkupi duszę swych sług; wszyscy, którzy Mu ufają, nie będą potępieni.

³¹Kto przychodzi z wysokości jest ponad wszystkimi. Kto jest z ziemi jest ze świata i mówi z tego porządku świata; a kto przychodzi z niebios jest ponad wszystkimi. ³²Co widzi oraz usłyszał to poświadcza, ale nikt nie przyjmuje jego świadectwa. ³³Ten, co przyjął jego świadectwo, przypieczętował, że Bóg jest prawdomówny. ³⁴Bowiem ten, którego Bóg posłał, mówi słowa Boga; gdyż Bóg nie daje Ducha z powodu miary. ³⁵Ojciec miłuje Syna i wszystkie rzeczy oddał w jego rękę. ³⁶Kto wierzy w Syna ma życie wieczne, zaś nieposłuszny Synowi nie zobaczy życia, lecz spoczywa na nim gniew Boga.

²⁷A kiedy przyprowadził, postawili ich w miejscu posiedzeń. Więc arcykapłan ich pytał, mówiąc: ²⁸Czy nie nakazaliśmy wam rozkazem, by nie nauczać przy tym imieniu? A oto waszym nauczaniem napełniliście Jerozolimę oraz chcecie sprowadzić na nas krew tego człowieka. ²⁹Zaś zaczynając odpowiadać, Piotr i apostołowie powiedzieli: Trzeba być więcej posłusznym Bogu niż ludziom. ³⁰Bóg naszych przodków wskrzesił Jezusa, którego wy wzięliście w swoje ręce, zawieszając na drewnie. ³¹Tego, Sprawcę i Zbawiciela, Bóg wywyższył swoją prawicą, aby dać skruchę Israelowi i darowanie grzechów. ³²A my jesteśmy świadkami tych spraw oraz Duch Święty, którego Bóg dał tym, którzy Mu są posłuszni. ³³Zaś oni, gdy tego wysłuchali, zostali rozpiłowani oraz postanowili ich zgładzić.