Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru Gitejczyków; psalm Asafa. ²Zaśpiewajcie prawdziwemu Bogu, naszej potędze, wykrzykujcie Bogu Jakóba. ³Wznieście pieśń, uderzcie w bębny, we wdzięczne cytry i lutnie. ⁴Zadmijcie w trąby w miesiącu, podczas pełni, w dzień naszej uroczystości. ⁵Gdyż to jest ustawą dla Israela, prawem Boga Jakóba. ⁶Ustanowił je świadectwem w Josefie, kiedy wystąpił przeciw ziemi Micraim. Usłyszałem nieznaną mi mowę. ⁷Wyzwoliłem jego grzbiet od brzemienia, a jego ręce uwolniły się od cebra. ⁸Wołałeś w niedoli, zatem cię wyzwoliłem; wysłuchałem cię w osłonie gromu; doświadczyłem cię u wód szemrania. Sela. ⁹Słuchaj Mój ludu; ostrzegam cię, Israelu; czy Mnie usłuchasz? ¹⁰Nie będzie wśród ciebie cudzego boga, nie będziesz się korzył obcemu bóstwu. ¹¹Ja jestem WIEKUISTY, twój Bóg, który cię wyprowadził z ziemi Micraim; otwórz szeroko twoje usta, a je napełnię. ¹²Lecz Mój lud nie usłuchał Mojego głosu oraz Israel Mi nie uległ. ¹³Więc zostawiłem go w uporze jego serca i poszli za swoimi zamysłami. ¹⁴Gdyby Mój lud Mnie słuchał, gdyby Israel chodził Moimi drogami, ¹⁵szybko bym upokorzył ich wrogów oraz zwrócił Mą rękę przeciwko ich ciemięzcom. ¹⁶Schlebiali by mu nieprzyjaciele WIEKUISTEGO, a ich czas trwałby na wieki. ¹⁷I karmiłbym go wyborną pszenicą oraz nasycał go miodem z Opoki.

^2:23Również się stało, że on szedł w szabat przez zboża, a jego uczniowie idąc, zaczęli rwać kłosy. ^2:24Zaś faryzeusze mu mówili: Dlaczego czynią w szabat, czego nie wolno czynić? ^2:25A on im mówi: Nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy miał potrzebę i łaknął; on oraz ci, którzy z nim byli? ^2:26Jak wszedł do Domu Boga za arcykapłana Abiatara i zjadł chleby pokładne, których nie wolno jeść, chyba że kapłanom, oraz dał też tym, co z nim byli. ^2:27Nadto im powiedział: Szabat pojawił się z powodu człowieka, a nie człowiek z powodu szabatu. ^2:28Dlatego Syn Człowieka jest również Panem szabatu. ^3:1I znowu wszedł do bóżnicy, a był tam człowiek, który miał uschłą rękę. ^3:2Więc go obserwowali, by go oskarżyć, o ile uzdrowi w szabat. ^3:3I mówi owemu człowiekowi, który miał uschłą rękę: Wyjdź na środek. ^3:4Nadto im mówi: Wolno w szabat szlachetnie czynić, czy źle czynić; uratować duszę, czy zabić? Ale oni milczeli. ^3:5Więc rozejrzał się po nich z oburzeniem, zasmucił się nad ich nieczułością serca i mówi owemu człowiekowi: Wyciągnij rękę. Zatem wyciągnął; a jego ręka została przywrócona do zdrowia jak druga. ^3:6A faryzeusze wyszli i zaraz zawiązali przeciwko niemu spisek z Herodianami, aby go zgładzić.

¹²Przestrzegaj dnia szabatu, abyś go święcił, jak ci rozkazał WIEKUISTY, twój Bóg. ¹³Sześć dni pracuj i wykonuj wszelką twoją robotę; ¹⁴ale dzień siódmy jest szabatem WIEKUISTEGO, twojego Boga. Nie czyń żadnej pracy, ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani byk, ani twój osioł, ani żadne twoje bydlę, ani obcy, który jest w twoich bramach; by wypoczął twój sługa i twoja służebnica, jak i ty. ¹⁵Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi Micraim, a WIEKUISTY, twój Bóg, wyprowadził cię stamtąd przemożną ręką oraz wyciągniętym ramieniem, i dlatego WIEKUISTY, twój Bóg, nakazał ci obchodzenie dnia szabatu.

⁶Gdyż Bóg powiedział, że światło zajaśnieje z ciemności, więc On zajaśniał w naszych sercach w obliczu Jezusa Chrystusa, na skutek poznania chwały Boga. ⁷Ale mamy ten skarb w glinianych naczyniach, aby doskonałość mocy była z Boga, a nie z nas. ⁸We wszystkim uciskani ale nie będący ściśniętymi; bezradni ale nie w biedzie; ⁹będący prześladowani ale nie porzuceni; przewróceni ale nie gubieni; ¹⁰stale noszący w ciele śmierć Pana Jezusa aby i życie Jezusa mogło być ukazane w naszym ciele. ¹¹Jako, że zawsze my, ci żyjący, jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa aby i życie Jezusa mogło być ukazane w naszym śmiertelnym ciele.