Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru. Przez sługę WIEKUISTEGO – Dawida, który wypowiedział BOGU słowa tej pieśni, kiedy WIEKUISTY go wybawił z rąk wszystkich nieprzyjaciół, a w szczególności z ręki Saula. ²Zatem powiedział: Miłuję cię WIEKUISTY, ma potęgo. ³WIEKUISTY Skało, moja twierdzo i mój wybawco; Boże mój – obrono, w którą wierzę; moja tarczo, mój rogu zbawienia oraz moja ucieczko. ⁴Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów. ⁵Ogarnęły mnie bóle śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości; ⁶męki piekielne mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci. ⁷W mojej niedoli wzywam WIEKUISTEGO, wołam do mego Boga; ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu, a me wołanie doszło przed Nim do Jego uszu. ⁸Ponieważ zapłonął gniewem, wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór. ⁹W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od Niego żarzą się głownie. ¹⁰Skłonił niebiosa i zstąpił, a pod Jego stopami gęsta mgła. ¹¹Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru. ¹²A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki. ¹³Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie. ¹⁴WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice. ¹⁵Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał. ¹⁶Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata. ¹⁷Sięgnął z wysokości i mnie wziął, wydobył z wielkiej toni. ¹⁸Ocalił mnie od potężnego wroga, oraz od moich nieprzyjaciół, chociaż byli mocniejsi ode mnie. ¹⁹Napadli mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale BÓG stał się moją podporą. ²⁰Wyprowadził mnie na przestronność i mnie wybawił, gdyż mnie sobie upodobał. ²¹WIEKUISTY mnie wynagradza według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości moich rąk. ²²Bowiem przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mego Boga. ²³Wszystkie Jego ustawy są przede mną oraz nie odstępuję od Jego praw. ²⁴Cały jestem Jemu oddany i wystrzegam się mego grzechu. ²⁵Dlatego BÓG mi oddaje według mojej sprawiedliwości, według czystości moich rąk, która jest przed Jego oczami. ²⁶Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, a z prawym mężem – nieskazitelnie. ²⁷Oczyszczonego oczyszczasz, a z przewrotnym walczysz. ²⁸Gdyż wybawiasz lud uciśniony, a oczy wywyższone – poniżasz. ²⁹Tak, Ty rozświecasz moją pochodnię; WIEKUISTY, mój Bóg rozjaśnia moją ciemność. ³⁰Bo w Tobie przełamię szyki i w mym prawdziwym Bogu przestąpię mury. ³¹Bóg, nieskazitelna jest Jego droga, a Słowo WIEKUISTEGO czyste; On jest tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają. ³²Bo któż jest Bogiem, oprócz WIEKUISTEGO; kto Opoką, oprócz prawdziwego Boga? ³³Boga, co mnie opasał siłą oraz prostą uczynił moją drogę. ³⁴Moje nogi upodobnił do jelenich i mnie stawia na mych wyżynach. ³⁵Moje ręce wprawia do boju, tak, że me ramiona naciągają spiżowy łuk. ³⁶Dałeś mi tarczę Twojego zbawienia, Twoja prawica mnie wspierała, a Twa troskliwość czyni mnie wielkim. ³⁷Rozszerzyłeś moje kroki pode mną i nie zachwiały się moje stawy. ³⁸Ścigałem moich wrogów, dogoniłem ich i nie wróciłem, aż doszczętnie ich wytępiłem. ³⁹Skruszyłem ich tak, że nie mogli powstać; upadli pod moimi stopami. ⁴⁰Tak do boju opasałeś mnie mocą, powaliłeś pode mnie moich wrogów. ⁴¹Podałeś mi kark moich nieprzyjaciół, a więc zgładziłem moich wrogów. ⁴²Wołali, ale nikt im nie pomógł; i do BOGA, ale im nie odpowiedział. ⁴³Więc starłem ich jak proch na przedzie wiatru, rozrzuciłem jak błoto ulic. ⁴⁴Wybawiłeś mnie od zatargów ludu, ustanowiłeś mnie głową narodów; służy mi lud, którego nie znałem. ⁴⁵Schlebiają mi cudzoziemscy; synowie, o których usłyszałem słuchem ucha. ⁴⁶Omdleli synowie obczyzny oraz drżąc, uchodzą ze swoich zamków. ⁴⁷Żywy WIEKUISTY, niech będzie pochwalona moja Skała, niech będzie wywyższony Bóg zbawienia. ⁴⁸Bóg, który mi zlecił pomstę oraz poddał pode mnie narody; ⁴⁹który mnie wybawił od moich wrogów, wyniósł mnie ponad mych przeciwników i ocalił od srogiego męża. ⁵⁰Dlatego chcę Cię sławić pomiędzy narodami, WIEKUISTY, będę śpiewał Twojemu Imieniu. ⁵¹gdyż wielkimi czynisz zwycięstwa Swojego króla, świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi, Dawidowi, oraz jego rodowi na wieki.

¹⁴A gdy oni przyszli do tłumu, podszedł do niego człowiek, padając przed nim na kolana, ¹⁵i mówiąc: Panie, zmiłuj się nad moim synem, bowiem jest epileptykiem oraz ciężko się trapi; gdyż często wpada w ogień i często w wodę. ¹⁶Więc przyniosłem go twoim uczniom, ale nie mogli go uzdrowić. ¹⁷A Jezus odpowiadając, rzekł: O pokolenie bez wiary i przewrotne, jak długo będę wśród waszego? Jak długo będę znosił wasze? Przynieście mi go tutaj. ¹⁸I Jezus w nim zgromił, więc demon wyszedł z niego, a młodzieniec został uzdrowiony od tej godziny. ¹⁹Wtedy uczniowie podeszli na osobności do Jezusa i powiedzieli: Czemu my nie mogliśmy go wyrzucić? ²⁰Zaś Jezus do nich powiedział: Z powodu waszego niedowiarstwa. Zaprawdę, bowiem, powiadam wam, że jeślibyście mieli wiarę jak ziarno gorczycy i powiedzieli tej górze: Przenieś się stąd na tamto miejsce, a się przeniesie; i nic nie będzie dla was niemożliwe.

⁴Słuchaj Israelu! WIEKUISTY, nasz Bóg, WIEKUISTY jest jeden! ⁵Będziesz więc miłował WIEKUISTEGO, twojego Boga, całym twoim sercem, całą twoją duszą i całą twoją mocą. ⁶I niech te słowa, które ci dziś przekazuję, będą w twoim sercu. ⁷Wpajaj je twoim dzieciom oraz o nich rozmawiaj, bawiąc w twoim domu, idąc drogą, kładąc się oraz wstając. ⁸Także przywiążesz je jako znak na twoją rękę oraz niech będą przepaską pomiędzy twoimi oczyma. ⁹Napiszesz je na podwojach twojego domu oraz na twoich bramach. ¹⁰A gdy WIEKUISTY, twój Bóg, wprowadzi cię do ziemi, którą zaprzysiągł twoim przodkom Abrahamowi, Ic'hakowi i Jakóbowi, że ci ją odda wielkie i piękne miasta, których nie budowałeś; ¹¹domy pełne wszelakich dóbr, których nie napełniałeś i wyciosane studnie, których nie wyciosałeś; winnice i oliwnice, których nie sadziłeś a będziesz spożywał i się nasycisz; ¹²strzeż się, abyś nie zapomniał WIEKUISTEGO, który cię wyprowadził z Micraim, z domu niewoli. ¹³Obawiaj się WIEKUISTEGO, twojego Boga, Jemu służ i na Jego Imię przysięgaj.