Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru, dumanie na sześć głosów; przez synów Koracha, pieśń miłości. ²Wykipiało z mojego serca wdzięczne słowo, mój wiersz wypowiadam Królowi; oby mój język był jak rylec biegłego pisarza. ³Urodziwszy jesteś od synów ludzkich, wdzięk jest rozlany na twych ustach; z powodu sprawiedliwości uwielbił cię Bóg na wieczność. ⁴Przypasz swój miecz do biodra, mocarzu, twoją świetność oraz twój strój. ⁵Wystąp w swym stroju, wyrusz dla sprawy prawdy i pognębionej sprawiedliwości; twoja prawica niech będzie godnym podziwu przewodnikiem. ⁶Ostre są twoje strzały, podają pod ciebie ludy; ugodzą w serce wrogów Króla. ⁷Twój tron, o Boże, na wieki wieków, a berło prawości jest berłem twojego królestwa. ⁸Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidzisz bezprawia. Dlatego pomazał cię Bóg twój Bóg – olejem wesela, ponad twych towarzyszy. ⁹Wszystkie twoje szaty pachną mirrą, aloesem i kassyą; spośród pałaców z kości słoniowej rozweselają cię lirnicy. ¹⁰Pomiędzy twoimi klejnotami są córki królewskie; twoja małżonka, w złocie z Ofiru, stanęła po twojej prawicy. ¹¹Słuchaj córko i spójrz, skłoń twoje ucho; zapomnij o twym ludzie i o domu twojego ojca. ¹²Ponieważ król pragnie twego wdzięku; on jest twoim Panem, skłoń się ku niemu. ¹³Także córki Coru złożą ci pokłon wśród darów, będą ci hołdować najbogatsi z narodów. ¹⁴Królewna pełna jest wspaniałości w swoim wnętrzu; jej strój jest ze złotej tkaniny. ¹⁵We wzorzystej odzieży prowadzą ją do Króla; a za nią dziewice, przydane jej druhny, ¹⁶prowadzone są wśród wesela, radości oraz wchodzą do królewskiego pałacu. ¹⁷Zamiast twych ojców będą twoi synowie; ustanowisz ich książętami na całej ziemi. ¹⁸Twoje Imię będą wspominać po wszystkie pokolenia; a narody będą Cię sławić na wieki wieków.

³⁹A kiedy Maria powstała w owych dniach, z pośpiechem wyruszyła do górzystej krainy, do miasta Judy, ⁴⁰oraz weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. ⁴¹Także zdarzyło się, gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, że niemowlę w jej łonie skoczyło, a Elżbieta została napełniona Duchem Świętym. ⁴²Zawołała też wielkim głosem i powiedziała: Ty jesteś błogosławiona między niewiastami oraz błogosławiony owoc twojego łona. ⁴³A skąd mi to, że przyszła do mnie matka mojego Pana? ⁴⁴Bo oto, gdy głos twojego pozdrowienia doszedł do moich uszu, z radością podskoczyło niemowlę w moim łonie. ⁴⁵Zatem szczęśliwa, co uwierzyła, że będzie spełnienie tych rzeczy, które zapowiedziano jej od Pana. ⁴⁶A Maria powiedziała: Chwali moja dusza Pana; ⁴⁷i rozweselił się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu, ⁴⁸że spojrzał na poniżenie jego służebnicy. Oto bowiem, od teraz, zwać mnie będą szczęśliwą wszystkie pokolenia, ⁴⁹gdyż Potężny uczynił mi wielkie rzeczy, a Jego Imię święte. ⁵⁰Jego też miłosierdzie dla rodu bojących się Go pokoleń. ⁵¹Sprawił panowanie Jego ramieniu, rozproszył pysznych w zamysłach ich serca; ⁵²powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył. ⁵³Łaknących nasycił dobrami, a tych, którzy się bogacą odesłał jako bezwartościowych. ⁵⁴Mocno trzymał swojego sługę Israela, by pamiętać o miłosierdziu na wieczność dla Abrahama i jego potomstwa, ⁵⁵tak jak mówił do naszych ojców. ⁵⁶Więc Maria została z nią około trzy miesiące, i wróciła do swojego domu.

Złożone siglum lekcjonarzowe — dokładny układ wersetów jest dostępny w źródle dnia.

²⁰Ale Chrystus został wskrzeszony z martwych, stając się pierwociną tych, co zasnęli. ²¹Bo skoro przez człowieka śmierć, przez Człowieka także powstanie umarłych. ²²Gdyż jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą przywróceni do życia. ²³A każdy w swoim porządku; jako pierwocina Chrystus, następnie ci, którzy są Chrystusa w jego przyjściu. ²⁴Potem przyjdzie spełnienie, gdy odda Królestwo Bogu Ojcu, kiedy zniesie każdą władzę, każdy urząd i moc. ²⁵Bo On musi królować, dopóki nie położy wszystkich nieprzyjaciół pod jego nogi. ²⁶A ostatnim nieprzyjacielem, który obróci się wniwecz, będzie śmierć. ²⁷Gdyż wszystko poddał pod jego nogi. A kiedy powiedział, że wszystko jest mu poddane, oczywiste będzie, że oprócz Tego, który mu wszystko poddał.