Słowo na wybrany dzień

¹HALLELUJA ! Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobrym, bowiem na wieki Jego łaska. ²Kto wysłowi wszechmoc BOGA, kto wygłosi całą Jego chwałę? ³Szczęśliwi ci, co strzegą Prawa i wykonują sprawiedliwość w każdym czasie. ⁴Wspomnij mnie, WIEKUISTY, w zmiłowaniu nad Twym narodem; nawiedź mnie Twoim zbawieniem. ⁵Bym oglądał szczęście Twych wybranych, cieszył się radością Twego ludu;chlubił się wraz z Twoim dziedzictwem. ⁶Zgrzeszyliśmy, jak i nasi ojcowie, czyniąc nieprawości i niesprawiedliwości. ⁷Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym. ⁸Ale pomógł im dla Swojego Imienia, aby objawić Swą potęgę. ⁹Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię. ¹⁰Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga, ¹¹a wody pokryły ich ciemięzców; ani jeden z nich nie pozostał. ¹²I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę, ¹³szybko zapomnieli o Jego dziełach oraz nie polegali na Jego radach. ¹⁴Żądzą pożądali na pustyni i doświadczali Boga na puszczy. ¹⁵Więc dał im ich żądanie, ale zesłał posuchę na ich życie. ¹⁶Gdy w obozie byli zawistni względem Mojżesza oraz Aarona – świętego BOGA, ¹⁷rozwarła się ziemia i pochłonęła Datana oraz pokryła rzeszę Abirama. ¹⁸Powstał też ogień w ich gromadzie, a płomień spalił złoczyńców. ¹⁹Potem zrobili cielca przy Chorebie i kłaniali się odlewowi. ²⁰Zamienili podmiot swej czci na wyobrażenie byka, co je trawę. ²¹Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła; ²²cuda na ziemi Chama, wspaniałe rzeczy nad morzem Czerwonym. ²³Więc powiedział, że ich wygubi; lecz Mojżesz – Jego wybraniec, stanął przed Nim przy wyłomie, aby odwrócić Jego gniew, by nie tępił. ²⁴Wzgardzili także rozkoszną ziemią i nie wierzyli Jego Słowu. ²⁵Szemrali w swoich namiotach, a nie słuchali głosu BOGA. ²⁶Więc podniósł na nich Swoją rękę, by ich wytracić na pustyni, ²⁷rzucić ich ród między pogan oraz rozproszyć ich po ziemiach. ²⁸Przywiązali się też do Baala Peora, i jedli ofiary umarłych. ²⁹Rozjątrzyli Boga swoimi postępkami, i zaczął się między nimi mór. ³⁰Lecz powstał Pinchas i załagodził, zatem mór został ukrócony. ³¹I poczytano mu to ku sprawiedliwości, od wieku do wieku, na zawsze. ³²Potem znowu Go pobudzili do gniewu u wód Szemrania, więc i Mojżesz ucierpiał z ich przyczyny. ³³Gdyż rozjątrzyli Jego Ducha, niebacznie mówiąc swoimi ustami. ³⁴Nie wytępili także ludów, o których im WIEKUISTY powiedział. ³⁵Lecz pomieszali się z poganami oraz nauczyli się ich spraw. ³⁶Służyli też ich bałwanom, które ich usidliły. ³⁷Swoich synów i swoje córki ofiarowali złym duchom. ³⁸I przelewali niewinną krew, krew swoich synów i córek; których zarzynali na ofiarę ciemnym bóstwom Kanaanu; zatem ziemia była skalana krwią. ³⁹Zanieczyszczali się swoimi sprawami, cudzołożyli swoim postępowaniem. ⁴⁰Więc rozpalił się gniew BOGA przeciwko Jego ludowi i obrzydził sobie Swe dziedzictwo. ⁴¹Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi. ⁴²Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką. ⁴³Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości. ⁴⁴Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę. ⁴⁵I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości. ⁴⁶Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów. ⁴⁷Wspomóż nas, o WIEKUISTY, nasz Boże oraz zgromadź nas spośród ludów, abyśmy wysławiali Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale. ⁴⁸Wielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieku aż do wieczności; a cały naród niech powie: Amen.HALLELUJA!

¹⁶A oto podszedł jeden człowiek i mu powiedział: Nauczycielu dobry, co dobrego mam uczynić, abym mógł mieć życie wieczne? ¹⁷Ale on mu rzekł: Dlaczego nazywasz mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko Jeden, Bóg. A jeśli chcesz objąć władzę co do życia, to strzeż przykazań. ¹⁸Mówi mu: Których? A Jezus powiedział: Nie będziesz mordował, nie będziesz cudzołożył, nie będziesz kradł, nie będziesz mówił fałszywego świadectwa, ¹⁹szanuj twego ojca i matkę, i będziesz miłował bliźniego swego, jak siebie samego. ²⁰Mówi mu młodzieniec: Tego wszystkiego pilnowałem od mojej młodości; czego mi jeszcze brakuje? ²¹Rzekł mu Jezus: Jeśli chcesz być doskonałym, idź, sprzedaj twoje majętności oraz daj tym, którzy żebrzą, a będziesz miał skarb w Niebie, i chodząc, naśladuj mnie. ²²A gdy młodzieniec usłyszał to słowo, odszedł zasmucony; bowiem miał liczne majętności.

¹¹I synowie Israela robili to, co było złem w oczach WIEKUISTEGO oraz służyli Baalom. ¹²Zatem odstąpili WIEKUISTEGO, Boga swych ojców, który ich wyprowadził z ziemi Micraim; a szli za cudzymi bóstwami, za bóstwami ludów, które ich dookoła otaczały, oraz korzyli się przed nimi, drażniąc tym WIEKUISTEGO. ¹³Więc gdy odstąpili od WIEKUISTEGO, a służyli Baalowi i Astartom, ¹⁴zapłonął przeciw Israelitom gniew WIEKUISTEGO, tak, że poddał ich w moc grabieżców, którzy ich łupili; oraz wydał ich w moc wrogów, co byli dookoła i nie zdołali się utrzymać wobec swoich wrogów. ¹⁵Dokądkolwiek się zwracali, ręka WIEKUISTEGO była przeciwko nim, ku ich niedoli, tak jak wypowiedział WIEKUISTY i jak im przysiągł; więc byli bardzo ciemiężeni. ¹⁶Wtedy WIEKUISTY ustanowił sędziów, a oni wybawiali ich z ręki grabieżców. ¹⁷Lecz nie słuchali i swoich sędziów, ale popełniali cudzołóstwo z obcymi bóstwami oraz korzyli się przed nimi. Szybko odstąpili od drogi, którą chodzili ich przodkowie, słuchając przykazań WIEKUISTEGO; a oni tak nie czynili. ¹⁸Zaś kiedy WIEKUISTY ustanowił sędziów WIEKUISTY był z sędzią oraz wybawiał ich z ręki ich gnębicieli po wszystkie dni sędziego; gdyż WIEKUISTY użalił się z powodu ich skarg na gnębicieli oraz ich ciemiężców. ¹⁹A jednak po śmierci sędziego, znowu się psuli, bardziej niż ich ojcowie, idąc za cudzymi bóstwami, by służyć i korzyć się przed nimi. Nie porzucili niczego ze swych zdrożności oraz ze swej przekornej drogi.