Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Dumanie Dawida, ²gdy przyszli Zyfejczycy i powiedzieli do Saula: Oto Dawid ukrywa się pośród nas. ³Boże, wybaw mnie Twym Imieniem oraz broń mnie Twoją wszechmocą. ⁴Boże, wysłuchaj moją modlitwę, nakłoń ucha na słowa mych ust. ⁵Bo powstali przeciw mnie barbarzyńcy, a okrutnicy pragną mojej duszy; zaś Boga przed sobą nie mają. Sela. ⁶Oto Bóg jest moją pomocą; Pan jest z tymi, którzy wspierają moją duszę. ⁷Na tych, co na mnie czyhają spadnie złość; zniwecz ich w Swojej prawdzie. ⁸A ja, chętnie Ci złożę ofiary, będę wysławiał Twoje Imię, WIEKUISTY, bowiem jest dobrotliwe. ⁹Gdyż Pan ocalił mnie z wszelkiej niewoli, a me oko przyglądało się moim wrogom.

¹Zaś w kolejny szabat, gdy on przebywał wśród zboża, zdarzyło się, że jego uczniowie zrywali kłosy oraz rozcierając rękoma jedli. ²A jacyś z faryzeuszów im mówili: Dlaczego czynicie to, czego w szabat nie wolno czynić? ³Więc Jezus odpowiadając, rzekł do nich: Nawet nie czytaliście tego, co uczynił Dawid, kiedy sam zgłodniał oraz ci, którzy z nim byli? ⁴Jak wszedł do Domu Boga oraz wziął chleby pokładne, których nie wolno zjeść, chyba że samym kapłanom; a jadł, oraz dał tym, co z nim byli? ⁵Nadto im mówił: Syn Człowieka jest Panem i szabatu.

²¹Także was, będących niegdyś obcymi oraz nienawistnymi umysłem wśród obelżywych uczynków, ²²teraz, przez karę śmierci, ponownie pojednał w ciele jego ciała wewnętrznego, aby was postawić wobec Niego jako świętych, bez zarzutu oraz niespornych. ²³Jeżeli tylko trwacie w wierze, będąc ugruntowani, stali oraz nie dający się ruszyć z miejsca z dala od nadziei Ewangelii, którą usłyszeliście. Tej, co została ogłoszona pośród całego stworzenia pod niebem, i której ja, Paweł, stałem się sługą.