Słowo na wybrany dzień

¹Przewodnikowi chóru Jedutunów, pieśń Dawida. ²Tylko na Bogu polega moja dusza, od Niego przychodzi mi zbawienie. ³Tylko On jest moją Opoką, mym Zbawieniem i moją Twierdzą, zatem wielce się nie zachwieję. ⁴Jak długo będziecie napadać na męża? Zabijać gromadą jak pochylona ściana, jak walący się mur. ⁵Tak, uradzili go strącić z jego wysokości, upodobali sobie kłamstwo. Swoimi ustami wychwalają, a w swoim wnętrzu złorzeczą. Sela. ⁶Jednak polegaj na Bogu, moja duszo, gdyż w Nim jest moja nadzieja. ⁷Przecież On jest Opoką, mym zbawieniem i moją twierdzą, dlatego się nie zachwieję. ⁸W Bogu jest moja pomoc i moja chwała, Skała mojej obrony; moja ucieczka jest do Pana. ⁹Ufaj Mu w każdy czas; o narodzie, wylewaj przed Nim twe serce; Bóg jest dla nas ucieczką. Sela. ¹⁰Przecież synowie ludzcy są marnością, zawodnymi są też synowie dostojników; umieszczeni na wagach, tak samo są marnością. ¹¹Nie pokładajcie nadziei w krzywdzie oraz nie łudźcie się grabieżą; nie zważajcie na to, że wzrasta mienie. ¹²Pan raz powiedział, a dwa razy to usłyszałem, że potęga jest u Pana, ¹³i u Ciebie, Panie, miłosierdzie; Ty płacisz człowiekowi według jego uczynków.

⁶Zaś w inny szabat zdarzyło mu się wejść do bóżnicy i nauczać. Był tam też człowiek, a jego prawa ręka była uschnięta. ⁷Ale uczeni w Piśmie i faryzeusze pilnowali go, czy uzdrawia w szabat; by znaleźć powód aby go oskarżać. ⁸A on znał ich myśli, zatem powiedział człowiekowi, który miał uschniętą rękę: Podnieś się oraz stań na środku. Więc on się podniósł i stanął. ⁹Następnie Jezus do nich powiedział: Pytam was: Wolno w szabaty słusznie czynić, czy źle uczynić? Uratować życie, czy zniszczyć? ¹⁰I rozejrzał się po nich wszystkich oraz powiedział temu człowiekowi: Wyciągnij twoją rękę. A on tak uczynił, i jego ręka została przywrócona do zdrowia, jak druga. ¹¹Ale oni zostali napełnieni szaleństwem. Rozmawiali też jedni z drugimi co by uczynić Jezusowi.

^1:24Teraz się cieszę wśród moich cierpień dla was, oraz w mojej cielesnej naturze wypełniam biedę utrapień Chrystusa dla jego ciała, którym jest zgromadzenie wybranych. ^1:25Gdyż ja stałem się jego sługą w zgodzie z postanowieniem Boga, danym mi dla was, aby urzeczywistnić Słowo Boga, ^1:26tajemnicę zakrytą od wieków i pokoleń, a teraz objawioną Jego świętym. ^1:27Tym pośród pogan, którym Bóg zechciał wyjaśnić czym jest bogactwo chwały tej tajemnicy, którą jest w was Chrystus, owa nadzieja chwały. ^1:28Którego my głosimy, ostrzegając każdego człowieka oraz w całej mądrości ucząc każdego człowieka, abyśmy oddali każdego człowieka dojrzałym w Chrystusie Jezusie. ^1:29Dlatego się trudzę, walcząc przez jego siłę, działającą we mnie w przejawach mocy Boga. ^2:1Bo chcę, abyście wy wiedzieli, jak wielką mam o was walkę i o tych w Laodycei, oraz o jakichkolwiek, którzy w cielesnej naturze nie poznali mojej osoby. ^2:2By zostały zachęcone ich serca i zostali zespoleni w miłości, ku wszelkiemu bogactwu całkowitej pewności zrozumienia, aż do znajomości tajemnicy Boga i Ojca, i Chrystusa, ^2:3w którym są ukryte wszystkie skarby mądrości oraz wyższego poznania.