← 2 Sm 21Rozdział 22 z 242 Sm 23 →Cały rozdział: 2 Sm 22♡ UlubioneZaznacz wszystkoKolekcje＋ Do dalszego studium＋ Utwórz kolekcję✎ Notatka⧉ Kopiuj ref. 1Zaś Dawid wypowiedział WIEKUISTEMU słowa tej pieśni, gdy WIEKUISTY wybawił go z mocy wszystkich jego wrogów, a w szczególności z ręki Saula.2Powiedział: WIEKUISTY! Moja Skało, moja Twierdzo, mój Wybawco!3Boże! Moja Opoko, w którą wierzę; moja Tarczo i Rogu mojego wybawienia; moja Ucieczko i me Schronisko! Zbawco, który mnie chroni przed przemocą!4Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, i jestem wybawiony od moich wrogów!5Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości.6Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.7Lecz w mej niedoli wzywałem WIEKUISTEGO i wołałem do mojego Boga. Ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu i me wołanie doszło do Jego uszu.8Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem.9W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle.10Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.11Wsiadł na cherubina i nadleciał; na skrzydłach wichru się ukazał.12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.13Od blasku bijącego od Niego, zapłonęły ogniste węgle.14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.15Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.17Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli.18Ocalił mnie od potężnego wroga, od moich nieprzyjaciół, bo byli silniejsi ode mnie.19Napadli na mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale WIEKUISTY stał się moją podporą.20Wyprowadził mnie na przestronne miejsce i mnie wybawił, bo Sobie mnie upodobał.21WIEKUISTY wynagradza mnie według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości mojego udziału.22Bo przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mojego Boga.23Gdyż przede mną są wszystkie Jego sądy oraz od Jego praw nie zbaczam.24Będąc przed Nim doskonały, strzegę się od wszelkiego grzechu.25Dlatego WIEKUISTY oddaje mi według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed Jego oczyma.26Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, z mężem nieskazitelnym – nieskazitelnie.27Ze szczerym postępujesz szczerze, a z przewrotnym bezwzględnie.28Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz.29Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność.30Tobą przełamię szyki oraz w mym Bogu przejdę mury.31Bóg – nieskazitelna Jego droga; czyste jest Słowo WIEKUISTEGO; On tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają.32Bo kto jest Bogiem oprócz WIEKUISTEGO; kto jest Skałą obok naszego Pana?33Ten Bóg mnie opasał siłą, a mą drogę uczynił prostą.34Upodobnił me nogi do jelenich i na moich wyżynach mnie utwierdza.35Me ręce ćwiczy do boju, więc swymi ramionami napinam łuk spiżowy.36Dałeś mi tarczę Twego zbawienia i w pokorze stałem się wielkim.37Rozszerzyłeś pode mną moje kroki i me stawy się nie zachwiały.38Ścigałem moich wrogów i ich zgładziłem; nie wróciłem, aż ich nie wytępiłem.39Zgładziłem ich i skruszyłem tak, że nie mogli powstać; padli pod moimi stopami.40Tak do boju opasałeś mnie mocą, a moich przeciwników powaliłeś pode mnie.41Podałeś mi kark moich wrogów, zatem zmiażdżyłem mych nieprzyjaciół.42Oglądali się, ale nikt nie pomógł – na Boga, ale im nie odpowiedział.43Starłem ich jak proch ziemi, jak błoto ulic ich zdeptałem i rozrzuciłem.44Wybawiłeś mnie od zatargów w moim ludzie, zachowałeś mnie jako głowę plemion; służą mi ludy, których nie znałem.45Schlebiają mi synowie obczyzny, o których usłyszałem ze słuchu ucha.46Synowie obczyzny omdleli i drżąc, uchodzą ze swoich zamków.47Żywym jest WIEKUISTY! Niech będzie pochwaloną ma Opoka; wywyższonym Bóg, Skała mojego zbawienia.48Bóg, który mi użyczył pomsty i poddał pode mnie narody;49który mnie wyzwolił od moich wrogów i wyniósł nad mych przeciwników; ocalił mnie przed każdym srogim mężem.50Dlatego chcę cię sławić pomiędzy narodami, o WIEKUISTY, a Twojemu Imieniu będę śpiewał.51Tobie, który jesteś obronną wieżą dla ustanowionego przez Siebie króla; który świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi, Dawidowi i na wieki jego rodowi.