← Ps 105Rozdział 106 z 150Ps 107 →Cały rozdział: Ps 106♡ UlubioneZaznacz wszystkoKolekcje＋ Do dalszego studium＋ Utwórz kolekcję✎ Notatka⧉ Kopiuj ref. 1HALLELUJA ! Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobrym, bowiem na wieki Jego łaska.2Kto wysłowi wszechmoc BOGA, kto wygłosi całą Jego chwałę?3Szczęśliwi ci, co strzegą Prawa i wykonują sprawiedliwość w każdym czasie.4Wspomnij mnie, WIEKUISTY, w zmiłowaniu nad Twym narodem; nawiedź mnie Twoim zbawieniem.5Bym oglądał szczęście Twych wybranych, cieszył się radością Twego ludu;chlubił się wraz z Twoim dziedzictwem.6Zgrzeszyliśmy, jak i nasi ojcowie, czyniąc nieprawości i niesprawiedliwości.7Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.8Ale pomógł im dla Swojego Imienia, aby objawić Swą potęgę.9Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.10Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,11a wody pokryły ich ciemięzców; ani jeden z nich nie pozostał.12I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę,13szybko zapomnieli o Jego dziełach oraz nie polegali na Jego radach.14Żądzą pożądali na pustyni i doświadczali Boga na puszczy.15Więc dał im ich żądanie, ale zesłał posuchę na ich życie.16Gdy w obozie byli zawistni względem Mojżesza oraz Aarona – świętego BOGA,17rozwarła się ziemia i pochłonęła Datana oraz pokryła rzeszę Abirama.18Powstał też ogień w ich gromadzie, a płomień spalił złoczyńców.19Potem zrobili cielca przy Chorebie i kłaniali się odlewowi.20Zamienili podmiot swej czci na wyobrażenie byka, co je trawę.21Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;22cuda na ziemi Chama, wspaniałe rzeczy nad morzem Czerwonym.23Więc powiedział, że ich wygubi; lecz Mojżesz – Jego wybraniec, stanął przed Nim przy wyłomie, aby odwrócić Jego gniew, by nie tępił.24Wzgardzili także rozkoszną ziemią i nie wierzyli Jego Słowu.25Szemrali w swoich namiotach, a nie słuchali głosu BOGA.26Więc podniósł na nich Swoją rękę, by ich wytracić na pustyni,27rzucić ich ród między pogan oraz rozproszyć ich po ziemiach.28Przywiązali się też do Baala Peora, i jedli ofiary umarłych.29Rozjątrzyli Boga swoimi postępkami, i zaczął się między nimi mór.30Lecz powstał Pinchas i załagodził, zatem mór został ukrócony.31I poczytano mu to ku sprawiedliwości, od wieku do wieku, na zawsze.32Potem znowu Go pobudzili do gniewu u wód Szemrania, więc i Mojżesz ucierpiał z ich przyczyny.33Gdyż rozjątrzyli Jego Ducha, niebacznie mówiąc swoimi ustami.34Nie wytępili także ludów, o których im WIEKUISTY powiedział.35Lecz pomieszali się z poganami oraz nauczyli się ich spraw.36Służyli też ich bałwanom, które ich usidliły.37Swoich synów i swoje córki ofiarowali złym duchom.38I przelewali niewinną krew, krew swoich synów i córek; których zarzynali na ofiarę ciemnym bóstwom Kanaanu; zatem ziemia była skalana krwią.39Zanieczyszczali się swoimi sprawami, cudzołożyli swoim postępowaniem.40Więc rozpalił się gniew BOGA przeciwko Jego ludowi i obrzydził sobie Swe dziedzictwo.41Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi.42Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką.43Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości.44Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.45I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.46Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.47Wspomóż nas, o WIEKUISTY, nasz Boże oraz zgromadź nas spośród ludów, abyśmy wysławiali Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.48Wielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieku aż do wieczności; a cały naród niech powie: Amen.HALLELUJA!