← Ps 106Rozdział 107 z 150Ps 108 →Cały rozdział: Ps 107♡ UlubioneZaznacz wszystkoKolekcje＋ Do dalszego studium＋ Utwórz kolekcję✎ Notatka⧉ Kopiuj ref. 1Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobry, bowiem na wieki Jego łaska.2Niech to powiedzą wyswobodzeni przez BOGA, których wyzwolił z ręki ciemięzcy,3i zgromadził ich z ziem, od Wschodu i Zachodu, od Północy oraz od morza.4Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.5Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.7I poprowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta osiedlenia.8Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.9Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.10Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.11Gdyż byli przekorni słowom Boga i urągali radom Najwyższego.12Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.15Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.16Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.17Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.18Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.20Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.21Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.22Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.23Ci, co są na okrętach oraz schodzą do morza, ci co pracują na szerokich wodach,24oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;26piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.27Zataczają się, chwieją się jak pijany, a cała ich umiejętność zostaje zniweczona.28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.29Zamienił burzę na ciszę i uśmierzyły się fale.30Więc ucieszyli się, że zamilkły, i doprowadził ich do celu ich pragnień.31Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.32Niechaj Go wywyższają w zborze ludu i niech Go chwalą na radzie starszych.33Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.34Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.35On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.36Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.37Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.38Także im błogosławił, więc bardzo się rozmnożyli, a ich dobytku nie umniejszał.39Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.41A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.42Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.43Kto mądry zachowa to wszystko oraz rozważy łaski WIEKUISTEGO.