Słowo na wybrany dzień

¹Czemu się burzą ludy, a narody próżne zamysły knują? ²Powstają królowie ziemi i razem radzą książęta przeciw BOGU, i Jego Pomazańcowi. ³Stargajmy ich więzy, zrzućmy z siebie ich pęta. ⁴Ten, co króluje w niebiosach się uśmiecha, Pan im urąga. ⁵Zatem przemówi do nich w Swoim gniewie i w Swojej grozie ich zatrwoży. ⁶To Ja namaściłem Mojego Króla na Cyonie, na Mojej świętej górze. ⁷Ogłaszam ten wyrok: WIEKUISTY do mnie powiedział: Ty jesteś Moim Synem, Ja cię dzisiaj wydałem na świat. ⁸Zażądaj ode mnie, a dam ci w dziedzictwo ludy i granice ziemi na twą własność. ⁹Roztrącisz je berłem żelaznym, skruszysz je jak garncarskie naczynia. ¹⁰Zatem teraz rozmyślcie się królowie, ukorzcie się sędziowie ziemi. ¹¹Służcie BOGU w bojaźni oraz radujcie się w skrusze. ¹²Składajcie hołd Synowi, aby się nie gniewał i byście nie zmylili drogi; gdyż łatwo zapłonie jego gniew. Szczęśliwi, co u niego szukają schronienia.

¹²A kiedy Jezus usłyszał, że Jan został wtrącony do więzienia, powrócił do Galilei; ¹³a opuściwszy Nazaret, przyszedł i mieszkał w nadmorskim Kafarnaum, w granicach Zabulona i Neftalego; ¹⁴aby mogło być wypełnione, co powiedziano przez proroka Izajasza, mówiącego: ¹⁵Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, Droga Morza, za Jordanem, Galilea narodów; ¹⁶lud, który siedział w ciemności, ujrzał wielkie światło, a tym, siedzącym w krainie i cieniu śmierci wzeszło światło. ¹⁷Od owego czasu Jezus zaczął głosić i mówić: Skruszcie się, bowiem zbliżyło się Królestwo Niebios. …Pominięto wersety 18–22 ²³Potem Jezus obchodził całą Galileę, ucząc w ich bóżnicach, głosząc Dobrą Nowinę Królestwa, uzdrawiając każdą chorobę i wszelką niemoc między ludem. ²⁴Więc rozeszła się o nim wieść po całej Syrii; i przyprowadzono do niego wszystkich, co się źle mieli, ogarniętych rozmaitymi chorobami oraz mękami, także opętanych, epileptyków i paralityków; zatem ich uzdrowił. ²⁵A poszło za nim wiele tłumów z Galilei oraz Dziesięciogrodu, Jerozolimy, Judei i zza Jordanu.

^3:22Także jeśli o coś prosimy to od Niego otrzymujemy, bo strzeżemy Jego przykazania oraz czynimy to, co przed Jego obliczem się podoba. ^3:23A to jest Jego przykazanie, abyśmy uwierzyli Imieniu Jego Syna, Jezusa Chrystusa i miłowali jedni drugich, jak nam dał przykazanie. ^3:24A kto strzeże Jego przykazań w Nim mieszka i On w nim; więc wśród tego z Ducha, którego nam dał poznajemy, że w nas mieszka. ^4:1Umiłowani, nie wierzcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy duch jest z Boga; bowiem wielu fałszywych proroków wyszło na świat. ^4:2W tym poznawajcie Ducha Boga: Każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w cielesnej naturze jest z Boga. ^4:3A każdy duch, który nie wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w cielesnej naturze nie jest z Boga; jest to więc duch antychrystusa o którym usłyszeliście, że przychodzi i teraz już jest na świecie. ^4:4Wy jesteście z Boga, dzieci, zatem ich zwyciężyliście; bo większy jest Ten w was, niż ten na świecie. ^4:5Oni są ze tego świata; dlatego mówią ze świata, a świat ich słucha. ^4:6My jesteśmy z Boga; kto zna Boga nas słucha; kto nie jest z Boga nas nie słucha. Z tego poznajemy Ducha Prawdy i ducha błędu.