Słowo na wybrany dzień

¹Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany. ²Będę wielbił WIEKUISTEGO każdego czasu; Jego chwała zawsze na moich ustach. ³Moja dusza chlubi się w WIEKUISTYM, niech to usłyszą uciśnieni i się pocieszą. ⁴Wraz ze mną wynoście BOGA i razem wywyższajmy Jego Imię. ⁵Szukałem WIEKUISTEGO, więc mnie wysłuchał; wybawił mnie ze wszystkich moich lęków. ⁶Spojrzeli ku Niemu i byli rozpromienieni, a ich oblicza nie pobladły. ⁷Ten oto żebrzący wołał, a BÓG go usłyszał i wyzwolił ze wszystkich utrapień. ⁸Anioł BOGA rozłożył się dokoła Jego wiernych oraz ich wyrwał. ⁹Posmakujcie oraz zobaczcie jak dobrym jest BÓG; szczęśliwy mąż, co się do Niego chroni. ¹⁰Czcijcie BOGA Jego święci, gdyż bogobojny nie ma biedy. ¹¹Lwięta łakną i cierpią głód, a tym, co szukają BOGA nie zabraknie wszelkiego dobra. ¹²Pójdźcie dzieci oraz mnie posłuchajcie, a nauczę was bojaźni WIEKUISTEGO. ¹³Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro? ¹⁴Strzeż swojego języka od zła oraz twych ust od zdradliwej mowy. ¹⁵Stroń od złego, a czyń dobrze; pragnij zgody oraz się o nią ubiegaj. ¹⁶Oto oko WIEKUISTEGO zwrócone na sprawiedliwych, a Jego ucho ku ich błaganiom. ¹⁷Ale gniew BOGA na złoczyńców, aby zgładzić ich pamięć z ziemi. ¹⁸Sprawiedliwi wołają, a BÓG słucha, i wyzwala ich ze wszystkich cierpień. ¹⁹BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu. ²⁰Liczne są dolegliwości sprawiedliwego, ale WIEKUISTY go ze wszystkich wybawia. ²¹Strzeże wszystkie jego członki, ani jeden z nich nie jest kaleki. ²²Zło uśmierca niegodziwego; a wrogowie sprawiedliwego będą potępieni. ²³BÓG odkupi duszę swych sług; wszyscy, którzy Mu ufają, nie będą potępieni.

¹Potem Jezus chodził po Galilei, bo nie chciał chodzić w Judei, gdyż Judejczycy chcieli go zabić. ²A było blisko żydowskie Święto Namiotów. …Pominięto wersety 3–9 ¹⁰Zaś kiedy jego bracia poszli, wtedy i on wszedł na święto, nie jawnie, ale jakby w ukryciu. …Pominięto wersety 11–24 ²⁵Zatem niektórzy z Jerozolimczyków mówili: Nie jest to ten, którego pragną zabić? ²⁶A oto mówi otwarcie i nic mu nie mówią. Czy przywódcy naprawdę nie uznali, że ten jest w istocie Chrystusem? ²⁷Lecz wiemy, skąd on jest; zaś kiedy Chrystus przybywa, nikt nie wie, skąd jest. ²⁸A Jezus zawołał w Świątyni, ucząc i mówiąc: Więc mnie znacie oraz wiecie skąd jestem; a nie przyszedłem sam od siebie, ale godny jest zaufania Ten, który mnie posłał, a którego wy nie znacie. ²⁹Ja Go znam, bo jestem od Niego i On mnie posłał. ³⁰Zatem pragnęli go pojmać, ale nikt nie narzucił na niego ręki, bo jeszcze nie przyszła jego godzina.

Złożone siglum lekcjonarzowe — dokładny układ wersetów jest dostępny w źródle dnia.