Słowo na wybrany dzień

¹HALLELUJA ! Dziękujcie WIEKUISTEMU, bo jest dobrym, bowiem na wieki Jego łaska. ²Kto wysłowi wszechmoc BOGA, kto wygłosi całą Jego chwałę? ³Szczęśliwi ci, co strzegą Prawa i wykonują sprawiedliwość w każdym czasie. ⁴Wspomnij mnie, WIEKUISTY, w zmiłowaniu nad Twym narodem; nawiedź mnie Twoim zbawieniem. ⁵Bym oglądał szczęście Twych wybranych, cieszył się radością Twego ludu;chlubił się wraz z Twoim dziedzictwem. ⁶Zgrzeszyliśmy, jak i nasi ojcowie, czyniąc nieprawości i niesprawiedliwości. ⁷Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym. ⁸Ale pomógł im dla Swojego Imienia, aby objawić Swą potęgę. ⁹Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię. ¹⁰Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga, ¹¹a wody pokryły ich ciemięzców; ani jeden z nich nie pozostał. ¹²I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę, ¹³szybko zapomnieli o Jego dziełach oraz nie polegali na Jego radach. ¹⁴Żądzą pożądali na pustyni i doświadczali Boga na puszczy. ¹⁵Więc dał im ich żądanie, ale zesłał posuchę na ich życie. ¹⁶Gdy w obozie byli zawistni względem Mojżesza oraz Aarona – świętego BOGA, ¹⁷rozwarła się ziemia i pochłonęła Datana oraz pokryła rzeszę Abirama. ¹⁸Powstał też ogień w ich gromadzie, a płomień spalił złoczyńców. ¹⁹Potem zrobili cielca przy Chorebie i kłaniali się odlewowi. ²⁰Zamienili podmiot swej czci na wyobrażenie byka, co je trawę. ²¹Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła; ²²cuda na ziemi Chama, wspaniałe rzeczy nad morzem Czerwonym. ²³Więc powiedział, że ich wygubi; lecz Mojżesz – Jego wybraniec, stanął przed Nim przy wyłomie, aby odwrócić Jego gniew, by nie tępił. ²⁴Wzgardzili także rozkoszną ziemią i nie wierzyli Jego Słowu. ²⁵Szemrali w swoich namiotach, a nie słuchali głosu BOGA. ²⁶Więc podniósł na nich Swoją rękę, by ich wytracić na pustyni, ²⁷rzucić ich ród między pogan oraz rozproszyć ich po ziemiach. ²⁸Przywiązali się też do Baala Peora, i jedli ofiary umarłych. ²⁹Rozjątrzyli Boga swoimi postępkami, i zaczął się między nimi mór. ³⁰Lecz powstał Pinchas i załagodził, zatem mór został ukrócony. ³¹I poczytano mu to ku sprawiedliwości, od wieku do wieku, na zawsze. ³²Potem znowu Go pobudzili do gniewu u wód Szemrania, więc i Mojżesz ucierpiał z ich przyczyny. ³³Gdyż rozjątrzyli Jego Ducha, niebacznie mówiąc swoimi ustami. ³⁴Nie wytępili także ludów, o których im WIEKUISTY powiedział. ³⁵Lecz pomieszali się z poganami oraz nauczyli się ich spraw. ³⁶Służyli też ich bałwanom, które ich usidliły. ³⁷Swoich synów i swoje córki ofiarowali złym duchom. ³⁸I przelewali niewinną krew, krew swoich synów i córek; których zarzynali na ofiarę ciemnym bóstwom Kanaanu; zatem ziemia była skalana krwią. ³⁹Zanieczyszczali się swoimi sprawami, cudzołożyli swoim postępowaniem. ⁴⁰Więc rozpalił się gniew BOGA przeciwko Jego ludowi i obrzydził sobie Swe dziedzictwo. ⁴¹Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi. ⁴²Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką. ⁴³Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości. ⁴⁴Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę. ⁴⁵I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości. ⁴⁶Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów. ⁴⁷Wspomóż nas, o WIEKUISTY, nasz Boże oraz zgromadź nas spośród ludów, abyśmy wysławiali Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale. ⁴⁸Wielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieku aż do wieczności; a cały naród niech powie: Amen.HALLELUJA!

³¹Podał im inne podobieństwo, mówiąc: Podobne jest Królestwo Niebios do ziarna gorczycy, które człowiek wziął oraz zasiał na swojej roli; ³²jest ono wprawdzie nieznaczne wśród wszystkich nasion, ale kiedy urośnie, jest większe od wszystkich jarzyn, i staje się drzewem, tak, że przylatują ptaki nieba, i gnieżdżą się w jego gałązkach. ³³Powiedział im inne podobieństwo: Podobne jest Królestwo Niebios do zaczynu, który niewiasta wzięła oraz ukryła w trzech miarkach pszennej mąki, aż cała została spulchniona. ³⁴To wszystko Jezus mówił do tłumów w podobieństwach, a bez podobieństwa do nich nie mówił; ³⁵aby zostało wypełnione, co powiedziano przez proroka mówiącego: Otworzę w podobieństwach moje usta, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata.

¹⁵Zatem Mojżesz zawrócił, zszedł z góry, a w jego ręce dwie Tablice Świadectwa, tablice zapisane z obu stron; bo były zapisane z jednej i z drugiej strony. ¹⁶A tablice były dziełem Boga, a pismo było pismem Boga, wyrytym na tablicach. ¹⁷Zaś Jezus, syn Nuna, usłyszał głos ludu, który wykrzykiwał oraz powiedział do Mojżesza: W obozie odgłos wojenny. ¹⁸A on odpowiedział: Ani to odgłos krzyku zwycięstwa, ani odgłos krzyku porażki; ja słyszę jakby głos śpiewów. ¹⁹Także stało się, kiedy zbliżył się do obozu i zobaczył cielca, i pląsy że zapalił się gniew Mojżesza; więc zrzucił ze swoich rąk tablice oraz skruszył je u stóp góry. ²⁰Wziął także cielca, którego zrobili, oraz spalił go w ogniu, starł go w proch, rozsypał na wodzie i napoił nią synów Israela. ²¹I Mojżesz powiedział do Ahrona: Co ci uczynił ten lud, że sprowadziłeś na niego tak wielki grzech? ²²A Ahron odpowiedział: Niech się nie zapala gniew mojego pana. Ty znasz ten lud, kiedy jest rozzłoszczony. ²³Powiedzieli do mnie: Zrób nam bogów, którzy by szli przed nami; gdyż z Mojżeszem tym mężem, który nas wyprowadził z ziemi Micraim nie wiemy co się z nim stało. ²⁴A kiedy do nich powiedziałem: Kto ma złoto, niech z siebie zdejmie dali mi, więc wrzuciłem je w ogień i oto powstał ten cielec. …Pominięto wersety 25–29 ³⁰A nazajutrz stało się, że Mojżesz powiedział do ludu: Wy zgrzeszyliście wielkim grzechem; ale oto wstąpię ku WIEKUISTEMU i może uzyskam przebaczenie za wasz grzech. ³¹Zatem Mojżesz zwrócił się do WIEKUISTEGO i powiedział: O, zgrzeszył ten lud wielkim grzechem, gdy zrobił sobie złotych bogów. ³²Ale teraz, czy możesz przebaczyć ich grzech? A jeśli nie wymaż mnie z Twego zwoju, który napisałeś. ³³A WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Tego, który Mi zgrzeszył tego wymażę z Mego zwoju. ³⁴Zaś teraz idź, prowadź ten lud tam, dokąd ci mówiłem. Oto Mój anioł idzie przed tobą. Ale w dzień Mojego rozrachunku rozliczę się z nimi za ich grzech.