Słowo na wybrany dzień

¹Boże pomsty, WIEKUISTY, Boże pomsty - zajaśniej. ²Podnieś się sędzio ziemi i daj odpłatę pysznym. ³Jak długo niegodziwi, WIEKUISTY, jak długo będą górować niegodziwi; ⁴bluzgać, hardo przemawiać i przechwalać się wszyscy złoczyńcy? ⁵Dręczą Twój lud, WIEKUISTY, i Twoje dziedzictwo gnębią. ⁶Wdowę i przybysza zabijają, a sieroty mordują. ⁷Mówią: WIEKUISTY nie widzi; nie zwraca uwagi Bóg Jakóba. ⁸Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie? ⁹Czyż Ten, kto ukształtował ucho - nie usłyszy? Albo czy Ten, kto zbudował oko - nie zobaczy? ¹⁰Kto karci narody - czyżby nie karał? On, co człowieka uczy wiedzy. ¹¹WIEKUISTY zna zamysły ludzi, że są marne. ¹²Szczęśliwy mąż, którego karcisz, BOŻE, i w Twoim Prawie go nauczasz. ¹³Aby mu dać otuchę w dni niedoli, dopóki nie będzie wykopany grób niegodziwego. ¹⁴Gdyż WIEKUISTY nie porzuci Swojego ludu i Swojego dziedzictwa nie opuści. ¹⁵Bowiem sąd wróci z powrotem do sprawiedliwości, a oprócz niego wszyscy prawego serca. ¹⁶Kto przy mnie stawał przeciwko niegodziwym? Kto dla mnie występował przeciw nieprawym? ¹⁷Gdyby WIEKUISTY nie był mą pomocą, moja dusza niemal by legła w grobie. ¹⁸Gdy sądziłem, że już się chwieje ma noga – Twoja łaska, WIEKUISTY, mnie wsparła. ¹⁹Kiedy myśli ścierają się w moim wnętrzu, Twoje pocieszenia rozweselają mą duszę. ²⁰Czy sprzymierzył się z Tobą tron bezprawia, i sprawca krzywdy zamiast prawa? ²¹Skupiają się przeciw duszy sprawiedliwego i niewinną krew potępiają. ²²Ale WIEKUISTY będzie dla mnie Twierdzą; mój Bóg Opoką mego schronienia. ²³Przeciw nim zwróci ich nieprawość i z powodu ich złości wygubi; wygubi ich WIEKUISTY, nasz Bóg.

¹Także w szabat, gdy on był w domu pewnego przełożonego faryzeuszów, aby zjeść chleb wydarzyło się, że oni go obserwowali. …Pominięto wersety 2–6 ⁷Ale gdy zauważył, jak wybierali sobie pierwsze miejsca, powiedział do zaproszonych podobieństwo, mówiąc do nich: ⁸Gdybyś był przez kogoś zaproszonym na weselną ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca przy stole; aby kiedyś ktoś cenniejszy od ciebie nie był do niego wezwany; ⁹a ten, który ciebie i jego zaprosił, powie ci: Użycz jemu miejsce. Wtedy, ze wstydem, zaczniesz zajmować ostatnie miejsce. ¹⁰Ale gdybyś był zaproszony i poszedł, rozłóż się na ostatnim miejscu, a gdy przyjdzie ten, który cię zaprosił, powie ci: Przyjacielu, przejdź wyżej. Wtedy wydarzy ci się zaszczyt wobec tych, którzy z tobą współleżą. ¹¹Bowiem każdy, kto siebie wywyższa zostanie uczyniony niskim; a kto siebie uniża zostanie wywyższony.

¹Zatem mówię: Czy Bóg odsunął swój lud? Nie może być. Gdyż ja także jestem Israelitą z nasienia Abrahama oraz plemienia Beniamina. ²Bóg nie odsunął swojego ludu, który wcześniej przewidział. Czyż nie wiecie, co mówi Pismo przez Eliasza? Jak zwraca się on do Boga z powodu Israela, mówiąc: …Pominięto wersety 3–10 ¹¹Zatem mówię: Czy potknęli się aby upaść? Nie może być. Ale w ich fałszywym kroku przyszło zbawienie pogan, by ich pobudzić do zazdrości. ¹²Zaś jeśli ich fałszywy krok jest bogactwem świata, a ich poniżenie bogactwem pogan, tym bardziej liczne stanie się ich uzupełnienie. …Pominięto wersety 13–24 ²⁵Gdyż nie chcę abyście się mylili, bracia, odnośnie tej tajemnicy (żebyście przed samymi sobą nie byli mądrymi), że zatwardziałość zdarza się po części Israelowi, aż nie wejdzie pełna ilość pogan. ²⁶I w ten sposób zostanie zbawiony cały Israel, tak jak jest napisane: Przyjdzie Ten, który zbawia z Syjonu oraz odwróci bezbożność od Jakóba. ²⁷A tym im będzie przymierze według Mojego, bo zabiorę ich grzechy. ²⁸Oto, według Ewangelii, z powodu was nieprzyjaciele, ale według wyboru umiłowani z powodu przodków. ²⁹Gdyż nie tymi, co powodują żal są dary i powołania Boga.