← Prz 29Rozdział 30 z 31Prz 31 →Cały rozdział: Prz 30♡ UlubioneZaznacz wszystkoKolekcje＋ Do dalszego studium＋ Utwórz kolekcję✎ Notatka⧉ Kopiuj ref. 1Słowa Agura, syna Jaki, z Masy; oświadczenie mowy tego męża do Ityela i Uchala.2Zaprawdę, ja jestem bardziej niedoświadczony, niż którykolwiek mąż i nie posiadam nawet rozumu pospolitego człowieka.3Nie nauczyłem się też mądrości, więc jak miałbym posiadać wiedzę o Świętym?4Kto wstąpił do niebios i zeszedł? Kto zebrał wiatr w swoje garście? Kto zgarnął wody do szaty? Kto utwierdził wszystkie krańce ziemi? Jakie jest Jego Imię, albo jakie jest Imię Jego Syna – jeśli to wiesz!5Każde słowo Boga jest przeczyste; On jest tarczą dla tych, którzy się chronią do Niego.6Nie dodawaj nic do Jego słów, by cię nie pociągnął do odpowiedzialności i abyś nie okazał się kłamcą.7Zanim umrę, żądam od Ciebie dwóch rzeczy; nie odmawiaj mi ich:8Oddal ode mnie fałsz oraz słowo kłamstwa; nie dawaj mi ubóstwa, ani bogactwa; użycz mi mego chleba powszedniego.9Abym będąc za syty nie zaparł się i powiedział: Kto to jest WIEKUISTY? Czy też będąc za biedny – nie kradł i nie targnął się na Imię mojego Boga.10Nie spotwarzaj sługi przed jego panem, by cię ów sługa nie przeklął, a ty byś za to pokutował.11Biada pokoleniu, które złorzeczy swemu ojcu i nie błogosławi swej matce;12pokoleniu czystemu w swoich oczach, które jest nieumyte ze swych brudów;13pokoleniu, które wysoko trzyma swoje oczy oraz podnosi w górę swe rzęsy;14pokoleniu, którego zęby są jak miecze, a kły jak noże, by wyżreć biednych z kraju oraz ubogich spośród ludzi!15Od Aluki. Dwie niewiasty: Dawaj, dawaj! Trzy – nie mogą być nasycone; cztery – nigdy nie powiedzą: Dosyć!16Kraina Umarłych, niepłodne łono, ziemia nienasycona wodą oraz ogień, nigdy nie mówią: Dosyć!17Oko, które wyśmiewa ojca i gardzi posłuszeństwem wobec matki – niech je wykłują kruki z nad strumienia oraz wyżrą młode orlęta.18Trzy rzeczy są dla mnie zbyt dziwne, a nawet cztery, których nie pojmuję:19Ślad orła pod niebem, ślad węża na skale, ślad okrętu wśród morza oraz ślad mężczyzny do niewiasty.20Taką jest droga wiarołomnej kobiety: Zjada, obciera usta i mówi: Nie popełniłam nieprawości!21Pod trzema rzeczami ziemia drży, a pod czteroma nie może wytrzymać:22Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;23pod nienawidzącą, gdy jeszcze idzie za mąż i służebnicą, gdy odziedzicza po swej pani.24Są na ziemi cztery drobne istoty, a jednak przemądre:25Mrówki – lud bezsilny, co latem przygotowuje swoją żywność;26góralki – lud słaby, a jednak w skale urządza swoje mieszkania;27szarańcza, która nie ma króla, a jednak cała występuje w szyku;28jaszczurka, którą możesz złapać ręką, a jednak przebywa w królewskich pałacach.29Są trzy stworzenia, które wspaniale kroczą; cztery, co mają wspaniały chód:30Lew – mocarz pomiędzy zwierzętami, który nie cofa się przed nikim;31rumak opasany w biodrach; kozioł, i król, któremu nikt się nie oprze.32Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.33Jak ten, co ubija mleko i wydobywa masło; bo ten, co wygniata nos i wydobywa krew – wygniata kłótnię i wydobywa gniew.